Dalam catatan blog ini, kita akan melihat kemungkinan dan batasan kereta solar dan mengapa kita masih belum memandunya dalam kehidupan seharian kita.
Perkataan 'kereta' berasal daripada perkataan Latin "carrus" dan 'carrum,' yang bermaksud 'membawa.' Dalam bahasa Inggeris, kereta dipanggil 'automobile.' Automobil ialah gabungan 'autonomi' dan 'mobiliti.' Dengan kata lain, kereta adalah alat pengangkutan yang boleh bergerak bebas dengan sendirinya. Orang ramai sudah lama ingin sampai ke destinasi mereka dengan cepat dan mudah serta mengangkut muatan berat dengan selesa. Atas sebab ini, pelbagai alat pengangkutan seperti kuda, tandu dan pedati digunakan pada zaman dahulu. Minat dalam pengangkutan manusia ini membawa kepada penciptaan kereta.
Kereta mula dihasilkan secara kecil-kecilan oleh syarikat kecil dan sederhana pada abad ke-19. Pada awal abad ke-20, kereta wap, kereta elektrik dan kereta petrol bersaing antara satu sama lain. Walau bagaimanapun, pasaran kereta berubah apabila Ford memulakan pengeluaran besar-besaran kereta. Kini, dengan tumpuan kepada tenaga mesra alam, kereta elektrik dan kereta solar kembali mendapat perhatian. Artikel ini akan menerangkan sejarah kereta, kereta semasa dan kereta masa depan.
Kira-kira 6,000 tahun dahulu, manusia mencipta roda daripada kayu balak. Penciptaan roda merevolusikan cara manusia mengembara. Pelbagai alat pengangkutan yang dikuasakan oleh haiwan atau manusia dicipta, tetapi manusia sentiasa mengimpikan kenderaan yang boleh berjalan dengan kuasanya sendiri. Kereta pertama ialah kereta berkuasa spring yang dibina oleh Leonardo da Vinci pada tahun 1482.
Kemudian, pada tahun 1569, warga Belanda S. Stepin membina kereta berkuasa angin pertama, yang mencapai kelajuan maksimum 34 km/j. Pada pertengahan abad ke-17, selepas enjin stim James Watt menjadi praktikal, Nicolas-Joseph Cugnot dari Perancis mencipta traktor stim beroda tiga.
Bagaimanapun, ciptaan Cugnot ialah kenderaan beroda tiga dengan kelajuan maksimum hanya 5 km/j, yang memerlukan air ditambah setiap 15 minit dan tidak mempunyai brek. Disebabkan ciri-ciri ini, kenderaan itu tidak boleh diletakkan di atas bukit dan sering merempuh dinding, menyebabkan kebakaran. Walau bagaimanapun, percubaan Cugnot telah dihentikan oleh Revolusi Perancis.
Pada tahun 1801, Richard Trevithick dari England mencipta kereta berkuasa wap pertama yang boleh membawa penumpang, dengan lapan tempat duduk dan empat roda. Walau bagaimanapun, semasa pemerintahan Ratu Victoria, pembangunan dan pengeluaran kereta tertakluk kepada peraturan yang ketat kerana kerosakan pada jalan raya, bunyi bising yang berlebihan, dan pelepasan asap yang tinggi. Kenderaan berkuasa wap tidak boleh bergerak lebih laju daripada 6 km/j di kawasan luar bandar dan 3 km/j di bandar. Pada akhir abad ke-19, syarikat mula membangunkan kenderaan berkuasa wap. Contoh wakil ialah Syarikat Stanley di Amerika Syarikat, yang diasaskan oleh saudara kembar Francis Edgar Stanley dan Freland Oscar Stanley.
Kereta berkuasa wap dihasilkan bukan sahaja di Amerika Syarikat tetapi juga di Eropah, tetapi ia tidak produktif kerana dandangnya yang besar dan berat serta kos penyelenggaraan yang tinggi, menjadikannya tidak sesuai untuk kegunaan peribadi. Atas sebab ini, kereta berkuasa wap secara beransur-ansur hilang. Kereta elektrik juga dicipta pada pertengahan abad ke-19, tetapi ia tidak berkembang dengan ketara kerana ia hanya boleh melakukan perjalanan jarak dekat kerana masa pengecasan yang lama.
Kereta yang biasa kita lihat hari ini berasal daripada penggunaan enjin pembakaran dalaman. Kereta enjin pembakaran dalaman pertama telah dibangunkan pada tahun 1820 oleh William Cecil di England, yang membangunkan enjin dengan meletupkan campuran hidrogen dan udara. Pada tahun 1876, N. Otto dari Jerman mencipta enjin kitaran empat lejang menggunakan prinsip enjin kitaran yang ditemui oleh AB Rosa pada tahun 1862. G. Daimler, yang bekerja di Institut Penyelidikan Enjin Pembakaran Dalaman Otto, mencipta enjin yang menggunakan petrol dan memperoleh paten untuk kenderaan dua roda pertama. Pada masa yang sama, K. Benz juga mencipta lokomotif berkuasa petrol dan memperoleh paten untuk kenderaan beroda tiga. Bukan sahaja kedua-dua pencipta ini mencipta kereta pertama berkuasa petrol, mereka juga mengkomersialkan kereta.
Pada tahun 1926, kedua-dua syarikat bergabung untuk membentuk Daimler-Benz, dan nama kereta itu menjadi Mercedes-Benz. Reka bentuk kereta Mercedes pertama yang dicipta oleh Daimler adalah bentuk asas kereta masa kini. Kereta Mercedes pertama dilengkapi dengan radiator berbentuk sarang lebah, lampu depan bulat, dan spring semi-elips.
Industri automobil bermula pada penghujung abad ke-19, tetapi pengeluaran besar-besaran berskala penuh tidak bermula sehinggalah pengenalan Ford Model T di Amerika Syarikat pada tahun 1908. Dengan pengeluaran besar-besaran Ford, kereta secara beransur-ansur menjadi kurang barangan mewah dan lebih sebagai komoditi. Menjelang 1913, Ford sudah mengeluarkan lebih daripada 100,000 kereta. Faktor persekitaran memainkan peranan utama dalam membolehkan Amerika Syarikat mengatasi Eropah, yang telah mendahului dalam teknologi dan perniagaan automobil. Oleh kerana saiz Amerika Syarikat yang luas, terdapat permintaan yang kuat untuk pengangkutan, yang tidak dapat dipenuhi oleh kereta kuda. Di samping itu, gaji adalah lebih tinggi daripada di Eropah, jadi keperluan untuk pengangkutan adalah lebih besar daripada di Eropah, di mana gaji agak rendah. Atas sebab ini, Amerika Syarikat dapat mendahului Eropah dengan lebih pantas dari segi pengeluaran komersial.
Kereta yang kita kenal hari ini boleh dibahagikan kepada dua struktur utama. Kereta adalah serupa dengan manusia. Yang pertama ialah badan iaitu seperti kulit manusia yang terdiri daripada ruang luaran dan dalaman. Yang kedua ialah casis, iaitu gabungan pelbagai peranti yang diperlukan untuk memandu, seperti organ yang membolehkan manusia bergerak. Badan kebanyakannya direka untuk meminimumkan rintangan udara. Casis merujuk kepada segala-galanya kecuali badan kereta. Casis termasuk enjin, sistem penghantaran kuasa, sistem stereng, sistem brek dan sistem suspensi. Enjin menjana kuasa yang diperlukan untuk kereta berjalan. Aksesori enjin termasuk sistem bahan api, sistem pencucuhan, sistem pelinciran, sistem penyejukan, sistem pengambilan/ekzos, dan sistem permulaan. Sistem penghantaran kuasa memindahkan kuasa dari enjin ke roda. Sistem penghantaran kuasa terdiri daripada klac, transmisi, pemacu akhir dan gear pembezaan, roda dan tayar. Sistem stereng membantu pemandu untuk mengemudi kenderaan. Ia terdiri daripada mekanisme stereng, mekanisme gear dan mekanisme pautan.
Sistem brek adalah alat untuk memperlahankan atau memberhentikan kereta. Akhir sekali, sistem suspensi menyerap hentakan yang diterima melalui roda semasa memandu untuk meminimumkan kerosakan pada kereta dan meningkatkan keselesaan perjalanan. Walau bagaimanapun, sama seperti kereta berkuasa wap sangat berbeza daripada kereta enjin pembakaran dalaman, banyak perubahan dijangka pada kereta masa depan. Bahan api fosil adalah sumber terhingga.
Oleh itu, minat yang semakin meningkat terhadap sumber tenaga alternatif dan boleh diperbaharui. Sumber tenaga alternatif termasuk sumber tenaga mesra alam seperti tenaga suria, etanol, hidrogen, sel bahan api dan biodiesel. Walaupun belum ada kereta yang menggunakan tenaga boleh diperbaharui sepenuhnya, percubaan dan penyelidikan untuk mencipta kereta sedemikian diteruskan. Sebagai contoh, dalam kes kereta elektrik, masih terdapat isu yang perlu diselesaikan mengenai bateri. Untuk meningkatkan jarak pemanduan, jumlah bateri juga mesti ditambah. Walau bagaimanapun, apabila bilangan bateri bertambah, begitu juga dengan berat kereta, yang mengehadkan jarak pemanduan. Kereta berkuasa solar menggunakan sel elektrik untuk mengecas pada siang hari dan menggunakan tenaga suria. Bagaimanapun, disebabkan kekurangan ruang untuk pembangunan berskala besar dan kecekapan sel solar yang rendah, kereta berkuasa solar masih dalam peringkat penyelidikan. Namun begitu, usaha untuk menggunakan tenaga boleh diperbaharui kini terbukti dalam kereta hibrid.
Contohnya, Avante, Forte, Sonata, dan K5 semuanya adalah kereta hibrid. Kereta hibrid ialah kereta yang menggunakan dua atau lebih jenis tenaga, seperti elektrik dan petrol. Terdapat pelbagai jenis kereta hibrid. Sebagai contoh, terdapat kereta elektrik dengan sel bahan api, kereta elektrik dengan enjin petrol, kereta elektrik dengan enjin turbin gas, dan kereta elektrik dengan enjin diesel.
Pada masa hadapan, penumpuan IT dan kereta dijangka menjadi lebih menonjol. Kereta pintar dan kereta autonomi kini menjadi tumpuan. Kereta pintar ialah kereta yang boleh dikendalikan menggunakan komputer, komunikasi dan teknologi pengukuran. Dengan menyambungkan kereta ke peranti pintar, persekitaran kereta baharu akan dicipta untuk pemandu dan penumpang. Kereta autonomi adalah, seperti namanya, kereta yang memandu sendiri di jalan raya. Google ialah peneraju dalam pembangunan kereta autonomi. Google sedang membangunkan penderia termaju yang boleh mengenali persekitaran sekeliling dan sedang berusaha keras untuk memautkannya dengan peranti pintar seperti telefon pintar dan tablet PC. Malah, BMW telah melengkapkan kereta elektriknya, i3, dengan empat pengimbas laser untuk mengelakkan perlanggaran dengan halangan sekeliling. Pada masa ini, banyak negara sedang menggubal dan menyemak semula undang-undang untuk mempercepatkan era kenderaan autonomi dan menjadi peneraju dalam bidang ini. Sebagai contoh, negeri Nevada di Amerika Syarikat menjadi yang pertama membenarkan kenderaan autonomi pada tahun 2011.
Kereta adalah alat pengangkutan yang sangat penting untuk manusia dan kekal sebagai salah satu mod pengangkutan yang sangat diperlukan hari ini. Seperti yang dijelaskan di atas, kereta telah mengalami pelbagai perkembangan, daripada kereta berkuasa wap kepada kereta autonomi masa hadapan. Pada masa hadapan, kereta elektrik, kereta berkuasa solar dan kereta autonomi, yang belum digunakan, akan menjadi perkara biasa. Perkembangan teknologi dalam kereta akan berterusan, dan kami akan dapat menikmati kereta yang lebih mudah dan cekap.
