Dalam catatan blog ini, kami akan mengkaji mengapa hidup dengan betul akhirnya memberi manfaat kepada kedua-dua individu dan masyarakat melalui isu menunggang percuma dalam projek berkumpulan.
Kerja berkumpulan adalah salah satu keperluan penting dalam kehidupan kolej. Sebelum meneliti pelbagai aspek kerja kumpulan secara terperinci, kita mesti terlebih dahulu menentukan apa itu penunggang percuma. Istilah "penunggang percuma" merujuk kepada seseorang yang menaiki kenderaan tanpa membayar tambang. Penunggang percuma dalam kerja kumpulan berkelakuan dengan cara yang sama. Orang yang tidak melakukan bahagian mereka dalam kerja yang semua orang mesti lakukan bersama, tetapi sebaliknya mengambil kesempatan daripada usaha orang lain, dipanggil penunggang percuma. Mereka yang tidak melakukan apa-apa usaha malah boleh menyebabkan kemudaratan kepada orang lain semasa menerima gred yang sama seperti orang lain menyebabkan banyak masalah dalam kehidupan kolej. Kami akan membentangkan cara paling berkesan untuk mencegah penunggangan percuma dan menerangkan dengan lebih terperinci masalah asas penunggangan percuma, yang merupakan sebab mengapa kita mesti hidup dengan betul.
Tugasan kumpulan bukan sekadar aktiviti untuk mendapatkan kredit. Ia adalah peluang berharga untuk pelajar merasai lebih awal tentang kepentingan kerja berpasukan, kerjasama dan tanggungjawab yang akan mereka hadapi dalam masyarakat. Melalui aktiviti kumpulan, kita belajar berkomunikasi dengan orang lain, menyelaraskan pendapat, dan berusaha untuk mencapai matlamat bersama. Pengalaman-pengalaman ini memupuk nilai-nilai murni yang sangat penting dalam kehidupan bermasyarakat. Walau bagaimanapun, penunggang percuma merosakkan intipati kerja kumpulan dan menimbulkan kekecewaan kepada orang lain. Pelbagai kaedah diperlukan untuk mengelakkan penunggang percuma dan menjadikan kerja berkumpulan lebih berkesan.
Terdapat pelbagai cara untuk menghalang penunggangan percuma, tetapi saya akan menerangkan kaedah yang paling berkesan, yang dipanggil "perkongsian skor kumpulan." Seperti dalam kelas lain, markah diberikan kepada setiap kumpulan, tetapi memandangkan markah kumpulan diberikan secara keseluruhan, ahli kumpulan mesti bersetuju tentang cara membahagikan markah. Sebagai contoh, katakan bahawa markah untuk pembentangan kumpulan ialah 10 mata setiap orang, dan terdapat tujuh ahli kumpulan. Markah maksimum ialah 70 mata, dan jika profesor memberikan markah sempurna sebanyak 70 mata, kesemua tujuh ahli kumpulan akan menerima skor sempurna. Walau bagaimanapun, jika profesor memberikan markah 50 mata, sebagai contoh, tujuh ahli mesti membahagikan 50 mata sesama mereka. Sebagai contoh, mata boleh dibahagikan sebagai 10/10/6/6/6/6/6.
Biar saya terangkan kelebihan kaedah ini. Terdapat dua kelebihan utama. Pertama, jika anda tidak bekerja keras, anda akan dimarahi oleh ahli kumpulan lain apabila markah kumpulan diedarkan, jadi anda tidak mempunyai pilihan selain bekerja keras. Jika anda terputus hubungan sebelum pembentangan atau tidak hadir ke mesyuarat, ketua kumpulan akan merekodkan kehadiran semua orang pada setiap mesyuarat dan mendedahkannya kemudian, jadi ahli kumpulan yang tidak bekerja keras tidak akan mempunyai alasan. Kedua, orang yang melakukan semua kerja akan menerima markah yang sepadan. Sekiranya terdapat sekumpulan enam orang di mana seorang melakukan semua kerja dan lima yang lain tidak melakukan apa-apa, dan terdapat satu kumpulan lagi enam orang yang semuanya bekerja keras bersama-sama, maka secara semulajadi kumpulan enam orang yang bekerja keras bersama-sama akan menerima markah yang lebih tinggi. Adalah wajar bahawa kumpulan dengan hanya seorang yang berjaya akan menerima markah yang lebih rendah. Walau bagaimanapun, seorang yang bekerja keras akan menerima semua mata. Sebagai contoh, jika satu pasukan yang terdiri daripada enam ahli menerima jumlah markah 30 mata, mereka yang bekerja keras akan menerima markah sempurna sebanyak 10 mata, dan lima yang malas dan tidak melakukan kerja mereka akan menerima 4 mata setiap satu.
Di sinilah masalah dan kelemahan terbesar kaedah ini menjadi jelas. Had kaedah ini adalah apabila ahli pasukan yang bekerja keras bukan ketua pasukan. Dengan mengandaikan bahawa ketua pasukan berusaha keras dan memimpin pasukan dengan teliti, kaedah ini boleh berjaya. Ia juga berdasarkan andaian bahawa manusia mempunyai tahap hati nurani tertentu. Saya percaya bahawa pengundian terbuka adalah cara paling berkesan untuk mengatasi had ini. Daripada mengundi untuk orang yang melakukan yang paling teruk, orang yang dianggap telah berusaha paling banyak akan diberi kedudukan, dan markah dijumlahkan. Selagi ahli kumpulan lain tidak memberikan markah rendah kepada satu ahli yang bekerja keras, secara statistik, orang yang bekerja paling gigih akan menerima markah tertinggi.
Kami telah melihat lebih dekat pada tunggangan percuma, dan apa yang dapat kami lihat daripada penjelasan ini ialah masalah asas dengan tunggangan percuma tidak hidup dengan betul. Dari satu segi, menunggang bebas adalah fenomena yang timbul daripada perbezaan nilai individu mengenai sebab dan tanggungjawab hidup dengan betul. Mereka yang terlibat dalam tunggangan percuma boleh dilihat sebagai mempunyai idea bahawa mereka tidak perlu hidup dengan betul. Namun, tidak seperti mereka, saya percaya ada sebab untuk hidup dengan betul. Pertama, sebab mengapa ramai orang tidak hidup dengan betul, iaitu, mengapa mereka terlibat dalam tingkah laku yang tidak bertanggungjawab seperti menunggang bebas, boleh dilihat sebagai satu cara untuk menjamin kepentingan mereka sendiri. Namun begitu, hidup betul sebenarnya memberi impak yang besar kepada kejayaan seseorang individu dalam hidup. Dengan berkelakuan dengan cara yang soleh, anda akhirnya dapat mengumpulkan kebajikan untuk ramai orang. Tingkah laku sedemikian adalah seperti mengambil insurans untuk masa depan. Anda tidak boleh hidup hanya untuk masa kini. Walaupun anda mengalami kerugian dalam jangka pendek, membantu orang lain dan bertindak dengan betul akan membawa anda lebih banyak faedah dalam jangka masa panjang. Jika anda menunjukkan sikap bekerjasama, pihak yang satu lagi berkemungkinan akan bertindak altruistik. Adalah wajar untuk berasa lebih sayang dan terima kasih kepada seseorang yang telah membantu anda walaupun sekali. Sudah tentu, tidak semua orang yang menerima bantuan akan membalas anda. Walau bagaimanapun, orang yang hidup dengan soleh dan tahu bagaimana untuk membantu orang lain lebih berkemungkinan menerima bantuan apabila mereka memintanya daripada mereka yang tidak hidup dengan soleh dan menimbulkan masalah bagi orang lain. Perkara yang sama berlaku untuk kaedah "berkongsi markah kumpulan." Anda boleh keluar dan berseronok sepanjang masa yang anda habiskan untuk tugasan dan melaburkan lebih banyak masa untuk diri sendiri, tetapi dengan mengorbankan keuntungan seketika dan mengambil bahagian dalam aktiviti kumpulan, anda akan mendapat kepercayaan ahli kumpulan anda dan akhirnya menerima markah yang lebih tinggi daripada mereka yang mengabaikan aktiviti kumpulan.
Satu lagi perkara yang perlu dipertimbangkan di sini ialah apa yang anda pelajari melalui aktiviti kumpulan bukan sekadar cara menyiapkan tugasan, tetapi kepentingan hubungan sesama manusia. Proses kerjasama, komunikasi, dan membina kepercayaan merupakan faktor yang sangat penting dalam membentuk modal sosial seseorang individu, tidak kira sama ada tugas itu berjaya atau tidak. Kejayaan dalam aktiviti kumpulan akhirnya bergantung pada sejauh mana anda membentuk dan mengekalkan hubungan manusia ini. Ini adalah pengajaran penting yang boleh diterapkan kepada masyarakat secara keseluruhan. Orang yang menunjukkan kerja berpasukan yang baik sentiasa dialu-alukan dan mempunyai lebih banyak peluang.
Alasan kedua ialah hidup yang betul adalah penting untuk mengekalkan kestabilan sosial. Mari kita lihat dunia di mana tiada siapa boleh melenturkan tangan mereka. Di kampung tertentu, tiada siapa yang boleh melenturkan tangan mereka. Ini menyukarkan mereka untuk makan. Dalam dunia yang ideal, dua atau lebih orang yang lapar akan membantu satu sama lain dan makan bersama dalam suasana yang hangat. Melihat ini dengan lebih terperinci, terdapat dua pilihan bagi setiap orang dalam situasi makan nasi. Yang pertama, seperti yang dinyatakan sebelum ini, saling membantu dan memberi makan antara satu sama lain. Pilihan kedua ialah mengabaikan kelaparan orang lain dan pergi. Dalam keadaan ini, empat perkara boleh berlaku. Mari kita panggil orang pertama A dan orang kedua B. Dalam situasi pertama, A membantu B, dan B juga membantu A. Dalam situasi kedua, A tidak membantu B, dan hanya B membantu A. Dalam situasi ketiga, A membantu B, dan B hanya menerima bantuan. Dalam situasi terakhir, kedua-duanya mengabaikan satu sama lain dan tidak membantu sesiapa pun. Jika semua orang bertindak tidak bermoral dan tidak membantu orang lain untuk kepentingan diri sendiri, semua orang di kampung itu tidak lama lagi akan mementingkan diri sendiri. Apabila itu berlaku, tidak akan ada sesiapa yang membantu anda apabila anda berada dalam kesusahan. Dengan tidak tolong-menolong, tiada siapa yang dapat makan, dan akhirnya kampung itu akan musnah. Menyebarkan tingkah laku mementingkan diri sendiri seperti ini akhirnya akan kembali menyakiti anda. Tanpa melihat masyarakat pun, jika anda menerapkan ini dalam kerja berkumpulan, jika semua orang mementingkan diri sendiri dan menyerahkan kerja mereka kepada orang lain, akhirnya tiada siapa yang akan melakukan kerja itu dan seluruh pasukan akan gagal. Jika anda berfikir, "Orang lain akan melakukannya," sikap tidak bertanggungjawab itu akan kembali kepada anda suatu hari nanti.
Dalam tugasan kumpulan, yang tidak dapat dielakkan di kolej, anda pasti akan menghadapi penunggang percuma. Selalu ada orang yang mementingkan diri sendiri yang tidak melakukan kerja mereka, mengalihkan semua tanggungjawab kepada orang lain, dan cuba mendapatkan gred yang sama. Sebagai cara untuk mengelakkan penunggang percuma tersebut, saya mencadangkan dan menerangkan kaedah "perkongsian skor kumpulan," yang merupakan cara membahagikan markah. Saya melihat dengan lebih dekat situasi yang membawa kepada penunggang percuma dan menjawab soalan, "Adakah ada sebab untuk hidup dengan betul?" Jika tunggangan percuma diteruskan, akhirnya penunggang percuma sendiri yang paling menderita. Tambahan pula, jika bilangan orang yang tidak hidup betul dan hanya mendatangkan kemudaratan kepada orang lain bertambah, masyarakat akhirnya akan hilang kestabilan dan keruntuhannya. Walaupun anda mengalami kerugian pada masa ini, jika anda bertindak dengan betul dan membuat pengorbanan kecil, anda akan mendapat manfaat yang lebih besar pada masa hadapan. Dan hanya apabila kebajikan ini terkumpul barulah masyarakat dapat mengekalkan kestabilan.
Akhir sekali, universiti adalah tempat yang melampaui sekadar menyampaikan ilmu kepada pelajar dan menyemai nilai moral dan rasa tanggungjawab. Pengalaman yang diperolehi melalui aktiviti berkumpulan memainkan peranan penting dalam membantu pelajar matang sebagai ahli masyarakat. Dalam proses menyelesaikan masalah penunggang percuma, pelajar mempelajari kepentingan tanggungjawab, kerjasama dan amanah, yang akan membolehkan mereka menyumbang kepada mewujudkan masyarakat yang lebih baik. Pengalaman di universiti ini akan menjadi pengajaran penting yang akan bertahan seumur hidup. Melalui aktiviti berkumpulan, kita boleh mengambil langkah kecil ke arah mewujudkan masyarakat yang lebih baik.
