Adakah kesedaran adalah keadaan material otak atau proses berfungsi? Meneroka sifat kesedaran dan kognisi melalui teori identifikasiisme, fungsionalisme, dan kognisi lanjutan.
Dalam falsafah psikologi, identifikasiisme memandang kesedaran sebagai identik dengan keadaan material otak. Menurut teori ini, semua pengalaman mental bergantung pada keadaan material, dan kedua-dua keadaan pada dasarnya adalah sama. Sebagai contoh, pengalaman merasakan kesakitan, dikatakan, sepadan secara langsung dengan keadaan otak tertentu. Melalui pandangan ini, identitarianisme menekankan asas neurosaintifik kesedaran dan menganggap asas material penting dalam menjelaskan fenomena kesedaran.
Fungsionalisme, sebaliknya, berpendapat bahawa kesedaran ditakrifkan oleh keadaan fungsinya, bukan keadaan fizikalnya. Dalam erti kata lain, kesedaran adalah keadaan yang melaksanakan fungsi tertentu, dan fungsi yang sama boleh direalisasikan dalam bahan yang berbeza. Fungsi dalam fungsionalisme ditakrifkan sebagai peranan berfungsi yang menghasilkan output tertentu yang diberikan beberapa input, dan padanan peranan berfungsi bermakna pasangan input dan output sepadan. Sebagai contoh, jika robot yang terdiri daripada cip silikon mempunyai fungsi menghasilkan kesakitan sebagai output sebagai tindak balas kepada input yang ditikam, maka robot dan kita mempunyai kesedaran yang sama. Dengan cara ini, fungsionalisme mengatakan bahawa tidak kira apa bahan yang merangkumi kesedaran.
Searle menawarkan percubaan pemikiran untuk menyangkal fungsionalisme. Bayangkan "bilik Cina" dengan hanya seorang di dalamnya yang tidak tahu bahasa Cina. Dia mengambil input dalam bahasa Cina dan menghasilkan output dalam bahasa Cina mengikut satu set peraturan. Mengikut teori, orang di dalam bilik itu mempunyai peranan fungsi yang sama seperti penutur bahasa Cina, tetapi tidak tahu bahasa Cina. Ini adalah contoh batasan fungsionalisme. Ini adalah contoh batasan fungsionalisme, menunjukkan bahawa mempunyai fungsi yang sama tidak semestinya mempunyai kesedaran yang sama.
Identifikasiisme, fungsionalisme, dan teori semuanya mengehadkan perbincangan tentang kesedaran kepada bahagian dalaman badan yang merangkumi kesedaran. Walau bagaimanapun, satu aspek kesedaran, kognisi, atau "mengetahui sesuatu," berlaku di luar badan. Sebagai contoh, anda mungkin mencari maklumat yang anda tidak ingat dengan melihat fail pada komputer riba anda. Teori kognisi lanjutan Rowlands adalah teori yang menjelaskan perkara ini.
Menurutnya, kognisi adalah proses yang mewujudkan "keadaan mental" dalam subjek. Kenangan dan kepercayaan adalah contoh keadaan mental. Keadaan mental mewakili makna kepada subjek tanpa bergantung kepada perkara lain. Sebagai contoh, seseorang yang mengingati sesuatu tidak perlu bergantung pada apa-apa untuk mengetahui apakah ingatan mereka. Sebaliknya, "keadaan terbitan" ditakrifkan sebagai keadaan yang mewakili makna hanya dengan bergantung pada tafsiran subjek atau konsensus sosial. Dalam contoh sebelumnya, maklumat yang disimpan dalam buku nota berada dalam keadaan terbitan sebagai senarai isyarat elektronik. Selepas dilihat oleh subjek, maklumat dalam buku nota masih derivatif. Walau bagaimanapun, selepas melihatnya, subjek mempunyai ingatan. Bagi Rowlands, proses kognisi bukanlah penukaran keadaan terbitan kepada keadaan mental, sebaliknya manipulasi keadaan terbitan untuk mewujudkan keadaan mental.
Keadaan mental tidak meluas di luar badan subjek, sebaliknya proses kognitif yang menjana keadaan mental meluas. Proses kognitif lanjutan ini hanya boleh wujud jika ia tergolong dalam subjek kognitif, iaitu jika ia disepadukan dengan subjek yang mengesan perubahan dalam persekitaran dan menyesuaikan tingkah lakunya dengan sewajarnya. Bagi Rowlands, tiada perkara seperti kognisi tanpa subjek. Teori kognisi lanjutan bermaksud bahawa masalah kesedaran tidak terhad kepada badan, tetapi memanjangkannya ke luar. Ia menekankan interaksi antara subjek dan persekitaran, menunjukkan bahawa kesedaran dan kognisi tidak hanya berlaku secara dalaman, tetapi dalam interaksi dengan persekitaran luaran.
Tambahan pula, teori Rowlands membuka hala tuju penyelidikan baharu melalui penumpuan sains kognitif dan falsafah. Ini membolehkan kita mengambil pendekatan yang lebih komprehensif dan bersepadu untuk memahami kesedaran dan kognisi. Dengan menekankan kepentingan interaksi dengan faktor persekitaran dalam mengkaji proses kognitif, teori kognitif lanjutan mengisi jurang yang mungkin terlepas pandang oleh teori kognitif tradisional.
Seperti yang anda lihat, teori identitarian, fungsionalis, teori dan kognitif lanjutan berbeza dalam cara mereka menangani kesedaran dan kognisi. Perspektif yang berbeza ini memainkan peranan penting dalam memahami lebih lanjut dan mengkaji kesedaran dan kognisi. Setiap teori mempunyai kekuatan dan batasannya sendiri, dan apabila dipertimbangkan secara kolektif, ia membawa kita lebih dekat untuk memahami sifat kesedaran.
