Catatan blog ini mengkaji bagaimana pelupusan si mati dan hak warisan berkanun ahli waris memainkan peranan dalam pengagihan harta pusaka yang adil.
Di bawah sistem harta persendirian, sesiapa sahaja boleh melupuskan harta mereka dengan bebas. Walaupun terdapat pelbagai kaedah pelupusan harta, pelupusan percuma seperti derma memerlukan perhatian khusus. Ini kerana, walaupun pelupusan yang tidak sepatutnya boleh dibuat secara bebas semasa pemilik masih hidup, keadaan berubah apabila pemiliknya meninggal dunia. Apabila pewarisan bermula, waris boleh menegaskan hak mereka yang dijamin secara sah, yang berpotensi membawa kepada pembalikan pelupusan yang tidak sepatutnya.
Apabila pelupus tanpa sebab meninggal dunia, pewarisan bermula, dan waris mereka boleh menggunakan hak untuk menuntut bahagian statutori mereka. Hak bahagian statutori ini memastikan waris menerima bahagian minimum yang dijamin daripada harta pusaka. Ini membolehkan waris mengekalkan harta pusaka mereka jika ia berkurangan akibat pelupusan tanpa sebab yang dibuat oleh si mati. Dalam kes ini, pelupus tanpa sebab menjadi si mati, dan hak serta kewajipan mereka dipindahkan kepada waris.
Bahagian berkanun adalah bahagian yang dijamin secara sah dari manfaat yang akan diterima oleh waris sekiranya si mati tidak membuat pelupusan secara percuma. Sekiranya si mati hanya mempunyai seorang anak sebagai waris, hanya 1/2 daripada manfaat yang boleh diterima mereka dijamin. Faedah yang boleh diterima oleh waris dikira dengan menambah nilai harta yang dimiliki oleh si mati pada masa permulaan pewarisan kepada nilai harta yang telah dipindahkan kepada penerima tanpa bayaran. Ini kerana bahagian simpanan itu wujud untuk melindungi faedah yang dijangka diterima oleh waris.
Tujuan menggunakan hak untuk bahagian statutori semasa proses pewarisan adalah untuk memaksimumkan aset yang boleh diterima oleh waris selepas kematian si mati. Jika si mati melupuskan aset penting secara percuma sepanjang hayat mereka, bahagian pewaris harta pusaka dikurangkan dengan sewajarnya. Dalam situasi sedemikian, waris boleh menggunakan hak mereka untuk bahagian berkanun untuk mendapatkan kembali sebahagian daripada aset yang dilupuskan secara percuma.
Waris yang telah menerima faedah daripada harta yang dipegang oleh si mati pada masa permulaan pewarisan hanya boleh mendapatkan sebahagian daripada faedah yang sepadan dengan bahagian simpanan. Ini kerana mereka hanya boleh mendapatkan semula jumlah kekurangan saham rizab, iaitu perbezaan antara manfaat yang sepadan dengan saham rizab dan manfaat yang telah diterima. Walaupun nilai jumlah kekurangan dikira dalam bentuk kewangan, ia tidak selalu dikembalikan secara tunai. Jika harta yang dilupuskan secara percuma bukan wang tetapi harta selain daripada wang, seperti barang atau stok, harta yang dilupuskan itu sendiri, pada dasarnya, tertakluk kepada pemulangan. Walau bagaimanapun, jika memulangkan harta itu sendiri adalah mustahil, penerima pindahan tanpa bayaran mesti memulangkan nilai wang yang setara. Tambahan pula, walaupun memulangkan harta itu sendiri adalah mungkin, ia boleh dipulangkan dalam bentuk wang melalui persetujuan antara benefisiari saham berkanun dan penerima pindahan tanpa bayaran.
Jika harta yang dipindahkan secara percuma itu merupakan objek, bagaimanakah bahagian berkanun dikembalikan? Jika jumlah kekurangan bahagian berkanun yang mesti dikembalikan oleh penerima pindahan percuma adalah kurang daripada nilai objek yang dipindahkan secara percuma, benefisiari bahagian berkanun boleh menerima daripada penerima pindahan percuma sejumlah wang yang berkadaran dengan kekurangan bahagian berkanun daripada jumlah yang bersamaan dengan nilai objek tersebut. Ini mengakibatkan pemilikan satu item dibahagikan antara beberapa orang, dengan bahagian setiap orang dipanggil saham. Dalam proses pembahagian saham, pengagihan yang adil mesti dibuat untuk memaksimumkan perlindungan hak setiap waris.
Jika nilai pasaran sesuatu barang yang dilupuskan turun naik secara percuma, apakah nilai pasaran yang harus digunakan sebagai asas untuk mengira kekurangan dalam bahagian rizab? Berdasarkan tujuan bahagian yang dikhaskan, nilai pasaran pada masa permulaan pewarisan hendaklah digunakan. Walau bagaimanapun, jika peningkatan dalam nilai pasaran item itu berpunca daripada usaha pemeroleh yang tidak wajar, nilai pasaran pada masa pemerolehan secara percuma harus digunakan untuk pengiraan. Apabila mengira bahagian yang tertakluk kepada pulangan berdasarkan kekurangan yang ditentukan ini dalam bahagian rizab, nilai pasaran saksama pada masa permulaan warisan mesti digunakan, tanpa mengira punca kenaikan nilai.
Oleh itu, walaupun kebebasan untuk melupuskan harta dijamin di bawah sistem harta persendirian, pelupusan sedemikian tidak selalunya bebas sepenuhnya apabila mempertimbangkan isu-isu pewarisan dan bahagian yang dirizabkan. Memahami prosedur undang-undang yang berkaitan dengan pelupusan harta dan hak waris adalah penting. Hak kepada bahagian statutori berfungsi sebagai mekanisme untuk melindungi hak sah waris. Ia meminimumkan kehilangan harta yang terhasil daripada pelupusan yang tidak perlu oleh si mati dan memelihara faedah yang dijangkakan daripada waris. Akibatnya, waris boleh menuntut hak mereka terhadap harta tersebut walaupun selepas kematian si mati.
