Dalam catatan blog ini, kita akan meneroka maksud premium CDS bon kerajaan dan mengapa ia digunakan sebagai penunjuk utama kestabilan ekonomi sesebuah negara.
Premium CDS ke atas bon yang dikeluarkan oleh kerajaan negara di pasaran asing merupakan salah satu penunjuk ekonomi yang sering kita temui dalam media. Untuk memahami penunjuk ini, adalah perlu untuk mengkaji konsep "risiko kredit" dan "swap lalai kredit (CDS)" bon.
Bon dikeluarkan oleh kerajaan atau syarikat untuk mengumpul dana, dan harganya ditentukan dalam pasaran bon tempat ia didagangkan. Penerbit bon berjanji untuk membayar sejumlah faedah tetap dan prinsipal kepada pelabur pada tarikh tertentu. Pelabur yang membeli bon memperoleh pulangan dengan menjualnya semula atau menerima pembayaran faedah. Walau bagaimanapun, pelaburan bon membawa risiko kredit—kemungkinan faedah dan prinsipal mungkin tidak dibayar disebabkan oleh ketidakupayaan penerbit untuk membayar atau sebab-sebab lain. Sehubungan itu, negara-negara telah memperkenalkan sistem penarafan kredit untuk menilai risiko kredit bon dan mendedahkannya sebagai penarafan kredit, sekali gus melindungi pelabur.
Contohnya, di bawah sistem penarafan kredit Korea Selatan, bon yang didenominasikan dalam won Korea yang menjanjikan pembayaran faedah dan prinsipal diberikan penarafan kredit tertinggi, AAA, jika keupayaan penerbit untuk membayar adalah peringkat tertinggi. Bon yang telah gagal membayar prinsipal atau faedah diberikan penarafan kredit terendah, D. Bon lain dinilai dalam kategori penarafan yang semakin rendah—seperti AA, A, BBB dan BB—mengikut urutan risiko kredit yang semakin meningkat. Dalam setiap kategori penarafan ini, kategori tersebut boleh dibahagikan lagi kepada tiga tahap penarafan kredit berdasarkan magnitud relatif risiko kredit, yang sering ditunjukkan dengan menambah "–" atau "+" pada penarafan. Penarafan kredit bon boleh diselaraskan sebagai tindak balas kepada perubahan dalam risiko kredit. Jika risiko kredit meningkat manakala keadaan lain kekal malar, harga bon tersebut jatuh dalam pasaran bon.
Dagangan dalam pasaran bon bukan sahaja bertujuan untuk menjana pendapatan faedah. Pelabur menggunakan bon sebagai sebahagian daripada strategi peruntukan aset mereka untuk meningkatkan kestabilan portfolio mereka. Turun naik harga bon dipengaruhi oleh pelbagai faktor, termasuk kadar faedah pasaran, penunjuk ekonomi dan perubahan dalam penarafan kredit. Khususnya, apabila penarafan kredit bon menurun, hasilnya cenderung meningkat manakala harganya jatuh. Ini kerana pelabur menuntut pulangan yang lebih tinggi kerana mereka mesti menanggung risiko yang lebih besar.
CDS ialah instrumen kewangan derivatif yang digunakan oleh pelabur bon untuk melindung nilai daripada risiko kredit. Transaksi CDS berlaku antara "pembeli perlindungan" dan "penjual perlindungan." Di sini, "perlindungan" merujuk kepada perlindungan daripada risiko kredit. Penjual perlindungan kredit bertanggungjawab untuk memberi pampasan kepada pembeli perlindungan kredit bagi sebarang kerugian yang ditanggung jika bon yang dipegang oleh pembeli mungkir. Melalui transaksi CDS, risiko kredit yang berkaitan dengan bon dipindahkan daripada pembeli perlindungan kredit kepada penjual perlindungan kredit. Aset yang mana risiko kredit dipindahkan dalam transaksi CDS dirujuk sebagai "aset asas." Contohnya, Bank A boleh membeli bon yang dikeluarkan oleh Syarikat B dan memeterai kontrak CDS dengan Syarikat Insurans C untuk melindung nilai daripada risiko kredit bon tersebut. Dalam kes ini, aset asas ialah bon yang dikeluarkan oleh Syarikat B.
Penjual ingkar kredit menerima sejenis premium daripada pembeli ingkar kredit sebagai pampasan kerana menanggung risiko kredit aset asas; kadar premium ini ialah premium CDS. Premium CDS dipengaruhi oleh pelbagai faktor, seperti risiko kredit aset asas dan kelayakan kredit penjual perlindungan. Jika semua faktor lain sama, risiko kredit aset asas yang lebih tinggi akan menghasilkan premium CDS yang lebih tinggi. Sementara itu, semakin tinggi kelayakan kredit penjual perlindungan, semakin yakin pembeli perlindungan bahawa kerugian akan dilindungi sekiranya berlaku ingkar, dan oleh itu pembeli perlindungan cenderung bersedia membayar premium CDS yang lebih tinggi. Jika penjual perlindungan telah mengeluarkan bon, penarafan kreditnya boleh digunakan untuk menilai keupayaannya untuk membayar. Sehubungan itu, jika semua faktor lain sama, semakin tinggi penarafan kredit bon yang dikeluarkan oleh penjual perlindungan, semakin tinggi premium CDS.
Premium CDS ke atas bon kerajaan merupakan petunjuk penting yang mencerminkan risiko kredit ekonomi secara keseluruhan, yang membolehkan pelabur menilai kestabilan ekonomi negara yang dimaksudkan.
Peningkatan premium CDS menunjukkan peningkatan dalam risiko kredit negara, manakala penurunan menunjukkan penurunan dalam risiko kredit. Atas sebab ini, premium CDS berfungsi sebagai penunjuk rujukan penting bagi peserta pasaran kewangan.
Akhir sekali, pasaran bon dan pasaran CDS saling berkaitan, jadi turun naik dalam satu pasaran boleh mempengaruhi pasaran yang lain. Contohnya, jika keadaan ekonomi sesebuah negara merosot dan harga bon jatuh, premium CDS negara mungkin meningkat. Ini kerana pelabur membeli lebih banyak kontrak CDS untuk melindung nilai daripada risiko kredit yang berkaitan dengan bon. Sebaliknya, jika keadaan ekonomi bertambah baik, harga bon mungkin meningkat dan premium CDS mungkin jatuh. Interaksi ini memainkan peranan penting dalam membantu pelabur menganalisis keadaan pasaran secara komprehensif dan membuat keputusan pelaburan.
