Dalam catatan blog ini, kami akan mengkaji teknologi teras dan aplikasi realiti terimbuh (AR)—yang mendapat perhatian yang ketara susulan kegilaan 'Pokémon Go'—serta isu berkaitan dan prospek masa depan.
Gabungan Realiti Tambahan dan Teknologi Berasaskan Lokasi
Dikeluarkan di seluruh dunia pada Julai 2016, 'Pokémon Go' ialah permainan yang menggabungkan watak Pokémon maya ke imej dunia sebenar, membolehkan pemain mengumpul Pokémon dengan Bola Poké dan bersaing dengan pengguna lain. Permainan ini mencetuskan kegilaan global yang besar. Walaupun Korea Selatan dikecualikan daripada pelancaran rasmi, sebaik sahaja diketahui bahawa permainan ini boleh dimainkan di kawasan tertentu seperti Sokcho di Wilayah Gangwon dan Ulleungdo, orang ramai berpusu-pusu ke lokasi-lokasi ini, menyebabkan kekecohan di mana tiket bas dan kereta api ke Sokcho habis dijual.
Salah satu teknologi teras yang digunakan dalam 'Pokémon Go' ialah Realiti Tambahan (AR). Realiti tambahan ialah teknologi yang melapisi maklumat atau watak maya ke atas rakaman latar belakang dunia sebenar, dan ia berbeza dengan realiti maya (VR). Walaupun realiti maya membentangkan adegan dan watak maya sepenuhnya dalam ruang maya, realiti tambahan menggabungkan elemen maya dengan rakaman dunia sebenar. Oleh itu, adalah mudah untuk membezakan antara kedua-dua konsep tersebut dengan memahami 'Pokémon Go' sebagai contoh realiti tambahan dan memikirkan permainan komputer biasa sebagai contoh realiti maya.
Satu lagi teknologi utama ialah Sistem Penentududukan Global (GPS). GPS ialah sistem yang mengira lokasi semasa pengguna dengan menerima isyarat satelit dan digunakan secara meluas dalam sistem navigasi dan telefon pintar. Dalam 'Pokémon Go,' GPS menentukan lokasi semasa pengguna dan menggabungkan maklumat tentang ruang fizikal sebenar dengan maklumat maya. Pengguna bergerak di dunia nyata untuk menangkap Pokémon, dan di lokasi tersebut, Pokémon yang dihasilkan dalam realiti tambahan muncul di skrin, digabungkan dengan persekitaran dunia nyata. Dengan cara ini, GPS menyediakan data lokasi pengguna, menjadikannya teknologi penting untuk melaksanakan realiti tambahan.
Contoh Realiti Terimbuh dan Isu Etika
Realiti terimbuh bukanlah teknologi yang muncul secara tiba-tiba. Kaedah melapisi maklumat maya yang biasa ke latar belakang dunia sebenar telah pun digunakan dalam pelbagai bidang. Dengan pengenalan 'Google Glass' pada tahun 2012, realiti terimbuh mendapat perhatian baharu, dan ia kini digunakan secara meluas dalam pelbagai sektor. 'Google Glass' ialah sejenis komputer boleh pakai dalam bentuk cermin mata dan boleh dianggap sebagai contoh perwakilan teknologi realiti terimbuh.
Teknologi realiti terimbuh yang digunakan pada 'Google Glass' menawarkan pelbagai fungsi, termasuk mencari dan menyediakan maklumat tentang kawasan sekitar, navigasi, perkongsian video dan terjemahan masa nyata. Ramai orang menunjukkan minat terhadap ciri-ciri baharu dan mudah ini, dan dilaporkan bahawa pra-pesanan telah dibuat walaupun pada harga yang tinggi iaitu $1,500 seunit semasa tempoh pra-jualan. Tambahan pula, realiti terimbuh telah menjadi bahagian penting dalam kehidupan seharian kita dan menawarkan kemudahan yang ketara melalui aplikasi seperti kod QR, aplikasi yang menyediakan maklumat buku dengan mengimbas kulit buku dan sistem navigasi yang menggunakan ruang dunia sebenar yang ditangkap oleh kamera sebagai latar belakang. Dengan cara ini, realiti terimbuh telah mendapat perhatian dengan memenuhi jangkaan bahawa visi yang digambarkan dalam filem 'Minority Report' boleh menjadi kenyataan.
Walau bagaimanapun, tidak semua orang memujinya. Kebimbangan tentang pelanggaran privasi akibat kemajuan teknologi juga telah dibangkitkan. "Google Glass" dan peranti pintar berasaskan AR pada masa hadapan sering dibandingkan dengan 'Scouter' daripada manga "Dragon Ball," kerana ia boleh memaparkan maklumat tentang seseorang dengan serta-merta tanpa persetujuan mereka.
Malah, peranti boleh pakai boleh merakam dan menyimpan dunia sebenar seperti yang dilihat oleh pengguna dengan mudah, dan tiada siapa yang mahu maklumat mereka terdedah dengan begitu mudah. Ini boleh menyebabkan pelanggaran privasi yang serius.
Sehubungan itu, adalah perlu untuk menggubal undang-undang yang berkaitan dan menekankan etika teknologi bagi mencegah penyebaran teknologi secara sewenang-wenangnya yang menimbulkan risiko pelanggaran privasi. Norma dan sistem mesti diwujudkan untuk melindungi hak dan keselamatan individu sambil tetap menikmati kemudahan yang disediakan oleh kemajuan teknologi.
