Dalam catatan blog ini, saya akan menyangkal secara sistematik, menggunakan pelbagai contoh dan alasan teori, dakwaan Chalmers dalam 'The Philosophy of Modern Science' mengenai ketiadaan matlamat dan kaedah yang jelas dalam sihir, serta hujahnya yang menafikan urgensi sosial sihir.

Isu dan Pendirian Fayerabend

Bolehkah sains dikatakan lebih unggul daripada sihir? Ada yang berpendapat bahawa sukar untuk menentukan yang mana lebih unggul kerana mereka mengejar matlamat yang berbeza. Seorang tokoh terkemuka dalam hal ini ialah Fayerabend, yang menegaskan bahawa "sains tidak semestinya lebih unggul daripada bentuk pengetahuan yang lain." Feuerabend percaya bahawa untuk membandingkan sains dengan bentuk pengetahuan yang lain, seseorang mesti mengkaji bukan sahaja sains tetapi juga sifat, tujuan dan kaedah bentuk pengetahuan yang lain; jika sifat, tujuan dan kaedahnya berbeza, perbandingan logik antara kedua-dua teori adalah mustahil. Dalam kes sedemikian, kedua-dua teori dikatakan tidak dapat dibandingkan.

Perkara Utama Sanggahan Chalmers dan Tujuan Teks Ini

Chalmers menawarkan dua bantahan terhadap pendirian Feyerabend. Pertama, beliau berhujah bahawa kajian terperinci tentang sihir atau astrologi tidak semestinya menunjukkan bahawa ia mempunyai tujuan dan kaedah yang jelas untuk mencapai tujuan tersebut. Kedua, beliau berhujah bahawa sihir tidak boleh menjadi isu mendesak dalam masyarakat moden. Dalam teks ini, saya akan menyangkal dua hujah ini mengikut urutan.
Berkenaan hujah pertama, saya akan menyangkal dakwaan Chalmers bahawa sihir tidak mempunyai tujuan yang jelas dengan mengemukakan apakah tujuan sihir sebenarnya. Seterusnya, berdasarkan pendirian Fayerabend "apa sahaja boleh", saya akan mencabar premis Chalmers bahawa kajian sihir mesti mempunyai kaedah untuk mencapai tujuannya. Tambahan pula, saya akan menunjukkan percanggahan dalam hujah Chalmers dengan memetik kenyataannya sendiri—yang dibuat dalam konteks soalan "Apakah sains?"—bahawa sukar untuk mentakrifkan dengan jelas tujuan sains yang jelas dan kaedah untuk mencapainya.
Berkenaan dakwaan kedua, saya akan mentakrifkan apa yang merupakan tingkah laku yang terlibat secara sosial dengan mengkaji tujuan asas sihir dan menunjukkan bahawa sihir menyumbang secara tidak langsung kepada masyarakat melalui contoh aplikasinya dalam domain sosial yang lain, sekali gus menyangkal hujah Chalmers. Akhir sekali, saya akan menggunakan konsep "peluang objektif" Chalmers untuk berhujah bahawa generalisasi bahawa sihir tidak boleh menjadi isu sosial yang mendesak adalah tidak sesuai.

Struktur Hujah

Secara ringkasnya, bantahan pertama memberi tumpuan kepada menunjukkan bahawa sihir boleh mempunyai tujuan dan kaedah yang jelas. Bantahan kedua memberi tumpuan kepada menjelaskan kaitan sosial sihir dan membuktikannya dengan contoh. Dalam proses ini, saya akan merujuk silang hujah-hujah Chalmers dan Fayerabend untuk menimbulkan keraguan terhadap kesahihan dan konsistensi dakwaan Chalmers.
Kertas kerja ini bertujuan untuk menunjukkan bahawa adalah tidak wajar untuk mengurangkan hubungan antara sihir dan sains kepada persoalan mudah tentang keunggulan atau inferioriti dengan mengemukakan bantahan logik terhadap setiap dua dakwaan Chalmers.

Tuntutan Pertama Chalmers (Tujuan dan Kaedah) dan Bantahan Awal

Alasan pertama Chalmers untuk menyangkal dakwaan Feyerabend boleh dijelaskan dalam dua bahagian. Pertama, sihir tidak mempunyai tujuan yang jelas; kedua, ia tidak mempunyai kaedah penyelidikan untuk mencapai tujuan tersebut.
Pertama, saya akan menyangkal dakwaan bahawa "sihir tidak mempunyai tujuan yang jelas." Sihir sebenarnya mempunyai tujuan yang jelas. Dalam sebuah buku oleh ahli silap mata Ham Hyun-jin, sihir ditakrifkan sebagai persembahan—sejenis pertunjukan—yang dipentaskan secara meyakinkan untuk membawa ketawa dan keseronokan kepada penonton. Oleh itu, tujuan sihir boleh dilihat sebagai memberikan ketawa dan keseronokan kepada penonton melalui persembahan. Perkara ini boleh digunakan untuk menyangkal hujah Chalmers.
Walau bagaimanapun, masih dipersoalkan sama ada tujuan sihir yang dikemukakan dengan memetik Ham Hyun-jin sepadan dengan "tujuan yang jelas" yang ditunjukkan oleh Chalmers. "Tujuan yang jelas" yang dirujuk oleh Chalmers menunjukkan tujuan yang boleh ditakrifkan secara objektif dan dinyatakan secara saintifik dalam kerangka kausal. Dari perspektif Chalmers, sebab sains mempunyai "tujuan yang jelas" adalah kerana penyelidikan saintifik mula-mula menganalisis dan mengenal pasti fenomena yang ingin dijelaskan atau diramalkan secara khusus, dan kemudian mereka bentuk kaedah penyelidikannya agar selaras dengan tujuan tersebut. Dalam erti kata lain, ini menunjukkan bahawa jika tujuan penyelidikan berubah, kaedah penyelidikan juga mesti berubah.
Sebaliknya, tujuan "memberikan ketawa dan keseronokan kepada penonton" sukar dilihat sebagai tujuan yang secara langsung mempengaruhi kaedah sihir dan menentukan teknik tertentu. Secara ringkasnya, walaupun tujuan sains mempunyai kesan langsung yang berorientasikan reka bentuk terhadap penyelidikan saintifik, tujuan sihir secara kualitatif berbeza, berfungsi sebagai matlamat mengejar nilai. Oleh itu, berdasarkan hujah ini sahaja, sukar untuk membuat kesimpulan bahawa tanggapan Chalmers tentang "tujuan yang jelas" telah disangkal secara sah.
Seterusnya, mengenai pandangan Chalmers tentang "kaedah penyelidikan yang direka untuk mencapai tujuan yang jelas," saya cuba menyangkalnya dengan memetik hujah Feyerabend "apa sahaja boleh". Feyerabend mengkritik tanggapan bahawa jika sains diteruskan mengikut peraturan tetap dan universal, ia membawa kepada pandangan yang terlalu ringkas tentang bakat manusia yang terlibat dalam menjalankan penyelidikan dan persekitaran yang memupuk perkembangannya; beliau berhujah bahawa peraturan sedemikian menjadikan sains tidak fleksibel dan dogmatik.
Dengan menggunakan perspektif ini, seseorang boleh berhujah bahawa jika kaedah penyelidikan untuk sihir ditakrifkan secara ketat seperti yang dicadangkan oleh Chalmers, perkembangan sihir boleh terhalang. Oleh itu, boleh dikatakan bahawa pendirian Chalmers—bahawa kaedah penyelidikan yang ketat adalah perlu untuk sihir—adalah tidak sesuai.
Walau bagaimanapun, terdapat kekaburan struktur dalam hujah ini. Sasaran kritikan tersebut adalah dakwaan bahawa "mesti ada kaedah penyelidikan untuk mencapai tujuan yang jelas," manakala petikan Fayerabend hanya menyatakan bahawa "kaedah penyelidikan yang tetap mengurangkan fleksibiliti sains." Feuerabend tidak mendakwa bahawa "kewujudan kaedah penyelidikan itu sendiri menghalang kemajuan," begitu juga hakikat bahawa ia tidak fleksibel dan dogmatik secara automatik menjadikan semua kemajuan mustahil. Oleh itu, dinilai bahawa terdapat lonjakan logik dalam menghubungkan secara langsung hujah Feuerabend dengan halangan kemajuan dalam sihir.

Hujah Kedua Chambers (Kecemasan) dan Sanggahan

Hujah kedua Chambers ialah sihir tidak boleh menjadi isu mendesak dalam masyarakat moden. Sebagai tindak balas, saya akan membantah hujah Chambers terlebih dahulu dengan menunjukkan bagaimana sihir berinteraksi dengan masyarakat melalui tujuan asasnya.
Tujuan asas sihir adalah untuk menghiburkan orang ramai melalui persembahan. Sihir boleh dilihat sebagai budaya dan juga bentuk seni; ia berinteraksi dengan masyarakat bukan dengan menyumbang melalui pencapaian sosial tertentu—seperti yang dilakukan oleh sains—tetapi dengan berkomunikasi dengan orang ramai melalui persembahan. Dalam hal ini, dakwaan Chalmers bahawa "sihir tidak boleh menjadi isu mendesak bagi masyarakat" boleh dikatakan tidak betul.
Tambahan pula, kita boleh menunjukkan bahawa sihir menyumbang secara tidak langsung kepada masyarakat dengan mengkaji kes-kes di mana ia digunakan dalam bidang lain. Contoh utama ialah "terapi sihir," satu teori yang mengemukakan bahawa walaupun sihir itu sendiri tidak menghasilkan kesan terapeutik langsung, pesakit yang memerlukan senaman terapeutik secara sukarela menyertai dan berlatih dengan penuh semangat semasa mereka mempelajari silap mata yang menyeronokkan dan menarik, yang seterusnya membantu rawatan mereka. Oleh itu, boleh dikatakan bahawa sihir mempunyai kepentingan sosial kerana sumbangan tidak langsung wujud walaupun tanpa sumbangan langsung.
Walau bagaimanapun, bantahan ini juga terbuka kepada kritikan. "Masalah mendesak" yang dirujuk oleh Chalmers ialah masalah saintifik atau isu utama yang mesti diselesaikan dalam masyarakat moden. Contohnya, isu seperti pemanasan global atau penyelesaian jurang asas antara teori saintifik termasuk dalam kategori ini. Memandangkan sifat masalah yang diselesaikan atau disumbangkan oleh sihir tidak termasuk dalam kategori "masalah mendesak" ini, adalah sukar untuk menyangkal pendirian Chalmers hanya berdasarkan fakta bahawa sihir memberi sumbangan tidak langsung kepada masyarakat.
Secara ringkasnya, walaupun bantahan yang cuba dibuat dalam teks asal mengandungi beberapa perkara yang sah, ia nampaknya gagal memahami dan menghubungkan secara logik definisi konseptual yang dimaksudkan oleh Chalmers—terutamanya maksud "tujuan yang jelas" dan "masalah mendesak." Oleh itu, untuk menjadikan bantahan hujah Chalmers lebih meyakinkan, adalah perlu untuk mengkaji semula skop konsep-konsep ini dan berhujah dengan lebih teliti bagaimana sihir boleh dinilai dalam skop tersebut.
Sebagai rujukan, definisi dan contoh sihir yang disebut dalam teks utama dipetik dan diringkaskan berdasarkan karya dan kajian kes yang berkaitan.

Memperluas Konsep "Peluang Objektif" Chalmers dan Aplikasinya kepada Sihir

Konsep "peluang objektif" Chambers merujuk kepada pelbagai kemungkinan yang boleh dibangunkan oleh sesuatu teori, sama ada dalam kerangka sedia ada atau dalam arah teori baharu. Jika konsep ini diperluaskan untuk merangkumi potensi aplikasi di luar bidang sains—ke dalam masyarakat atau bidang lain—sihir juga boleh dilihat sebagai mempunyai peluang objektif yang mencukupi. Contoh utama ialah "terapi sihir" yang disebut sebelum ini, dan penggunaan teknik sihir yang sesuai untuk pengiklanan dan promosi dapat meningkatkan keberkesanannya. Tambahan pula, jika teknik psikologi dan ilusi optik sihir dibangunkan dan digunakan dengan berkesan, kemungkinan pengembangannya ke dalam aplikasi ketenteraan tidak dapat diketepikan. Walau bagaimanapun, memandangkan tidak semua ilusi optik sesuai untuk tujuan ketenteraan, adalah perlu untuk mengkaji secara khusus ilusi mana yang boleh digunakan.

Perkara Utama Bantahan terhadap Dua Hujah Chalmers

Dua hujah yang dikemukakan oleh Chalmers sebelum ini untuk menyangkal pendirian Fieravent boleh disangkal dengan alasan berikut.
Pertama, dakwaan Chalmers bahawa penyelidikan tentang sihir tidak mempunyai tujuan yang jelas dan kaedah untuk mencapai tujuan tersebut telah disangkal dalam tiga cara. Pertama, hakikat bahawa tujuan sihir adalah untuk membawa ketawa dan keseronokan kepada penonton melalui persembahan, yang menunjukkan tujuan yang jelas untuk penyelidikan sihir. Kedua, hujah Fireavend bahawa "sebarang kaedah boleh diterima" menunjukkan bahawa jika sihir menggunakan kaedah penyelidikan, ia sebenarnya akan menggalakkan kemajuan sihir; oleh itu, premis Chalmers bahawa sihir tidak mempunyai kaedah penyelidikan tidak sah. Ketiga, dengan memetik kenyataan Chalmers sendiri daripada perbincangan lain—bahawa sains dikaji walaupun tanpa tujuan dan cara yang jelas—bantahan tersebut menunjukkan percanggahan dalam logik Chalmers, yang bertujuan untuk mengenakan tujuan dan kaedah yang sangat ketat ke atas sihir sahaja.
Kedua, penulis menyangkal dakwaan Chalmers bahawa sihir tidak boleh menjadi isu mendesak dalam masyarakat moden dengan tiga hujah. Pertama, sihir mempunyai pengaruh sosial, seperti yang dibuktikan oleh peranannya dalam berinteraksi dengan masyarakat dan berkomunikasi dengan orang ramai melalui persembahan. Kedua, kewujudan aplikasi perubatan alternatif, seperti "terapi sihir," menunjukkan bahawa sihir secara tidak langsung menyumbang atau mempengaruhi masyarakat. Ketiga, sihir mempunyai peluang objektif yang mencukupi, dan oleh itu kemungkinan ia boleh menjadi isu sosial yang mendesak melalui peluang ini tidak dapat diketepikan.

Kesimpulan dan Refleksi Kritikal

Secara ringkasnya, hujah Chalmers—yang bertujuan untuk mengkritik pendirian Fayerabend bahawa keunggulan sains dan sihir tidak dapat ditentukan—kekurangan daya persuasif. Walau bagaimanapun, dalam kesimpulannya, adalah lebih berkesan untuk mengemukakan ringkasan hujah-hujah utama yang ringkas dan bukannya hanya mengulangi keseluruhan garis penaakulan. Tambahan pula, memandangkan beberapa hujah balas yang dibentangkan dalam kertas kerja ini mungkin bercanggah dengan makna khusus yang dimaksudkan oleh Chalmers untuk istilah seperti "tujuan yang jelas" atau "masalah mendesak," adalah perlu untuk mentakrifkan penggunaan terminologi Chalmers dengan tepat sebelum membangunkan hujah tersebut.
Akhirnya, bahagian yang mengkritik Chalmers berdasarkan hujah Fire-Avent cenderung melakukan kesilapan dengan mengemukakan soalan; oleh itu, adalah perlu untuk mengemukakan alasan berasingan untuk menerima pendirian Fire-Avent atau menambah hujah tersebut dengan alasan penaakulan bebas yang tidak bergantung padanya.