Dalam catatan blog ini, kita akan mengkaji sifat dua hala bahan api fosil—bagaimana ia telah memacu kemajuan manusia yang luar biasa di samping menyebabkan masalah alam sekitar.

Arang batu, Minyak dan Gas Asli

Arang batu ialah bahan api fosil yang terbentuk apabila lapisan pokok—yang terdiri terutamanya daripada selulosa dan lignin—terkumpul dalam mendapan tebal dan dikarbonkan di bawah tekanan. Bergantung pada tahap pengkarbonan, ia dikelaskan kepada gambut, subgambut, lignit, arang batu bitumen dan antrasit. Seterusnya, minyak merujuk kepada hidrokarbon cecair yang tidak ditapis dalam keadaan semula jadi atau bentuk tertapisnya. Akhir sekali, gas asli ialah gas mudah terbakar yang berlaku secara semula jadi di bawah tanah, dengan hidrokarbon sebagai komponen utamanya. Ia dikelaskan kepada gas takungan, gas medan gas dan metana lapisan arang batu berdasarkan sumbernya.

Sejarah Tenaga Fosil Sebelum Revolusi Perindustrian

Bahan api fosil pertama yang digunakan oleh manusia untuk mendapatkan tenaga ialah arang batu. Menurut rekod sejarah, China merupakan tempat pertama di mana arang batu digunakan. Rekod menunjukkan bahawa ia telah digunakan di China seawal alaf ke-4 SM. Seterusnya, teks-teks Yunani dari 315 SM mendokumentasikan penggunaan arang batu sebagai bahan api di kedai-kedai tukang besi, dan rekod terawal arang batu sebagai bahan api isi rumah bermula pada abad ke-12 di Dinasti Song China, apabila cukai dikenakan ke atas arang batu yang digunakan untuk tujuan domestik. Arang batu ditemui pada abad ke-9 di Britain dan pada abad ke-10 di Jerman. Walaupun penggunaannya kemudiannya meluas di seluruh dunia, peningkatan mendadak dalam penggunaan arang batu tidak berlaku sehingga selepas Revolusi Perindustrian.
Jadi, bilakah orang ramai mula menggunakan minyak sebagai sumber tenaga? Malah, sukar untuk menentukan dengan tepat di mana dan bila minyak pertama kali digunakan. Sekitar tahun 2000 SM, orang Barat kuno menggunakan minyak yang secara semula jadi meresap keluar dari tanah sebagai pelincir atau julap, dan dikatakan bahawa sekitar tahun 400 SM, tentera Parsi menyalut mata panah dengan minyak sebagai bahan mudah terbakar ketika menyerang Athens. Tambahan pula, rekod menunjukkan bahawa ketika orang Eropah menjelajah Dunia Baru pada abad ke-15, masyarakat peribumi—orang Asli Amerika—sudah pun menggunakan petroleum. Sudah tentu, di Timur juga, dicatatkan dalam teks sejarah yang ditulis oleh Ban Gu semasa Dinasti Han bahawa China mula menggunakan petroleum seawal tahun 2000 SM. Sebelum istilah "petroleum" pertama kali digunakan, ia dirujuk dengan pelbagai nama seperti "baja air" (水肥), "lemak batu" (石脂), "minyak api" (火油), dan "minyak otak batu" (石腦油); Orang yang pertama kali mengasaskan istilah "petroleum" ialah Shen Kuo (1031–1095), seorang saintis Dinasti Song. Beliau juga meramalkan bahawa "petroleum berasal dari bumi, dan memandangkan ia wujud dalam kuantiti yang begitu banyak, ia akan digunakan secara meluas oleh manusia pada masa hadapan." Walau bagaimanapun, hanya pada abad ke-19 di Barat barulah petroleum, yang telah muncul dalam sejarah dengan cara ini, mula mendapat pengiktirafan sebagai sumber tenaga yang berguna.

Revolusi Perindustrian: Zaman Kegemilangan Arang Batu

Pada pertengahan abad ke-18, dengan bermulanya Revolusi Perindustrian, kok mula dihasilkan untuk menggantikan arang yang sebelum ini digunakan dalam pembuatan besi. Seterusnya, terdapat satu peristiwa yang meningkatkan status arang batu dengan ketara: penciptaan enjin stim Watt. Dengan penciptaan enjin stim, permintaan untuk arang batu sebagai sumber kuasa melonjak naik. Tambahan pula, selain menggunakan arang batu itu sendiri, orang ramai mula menggunakan gas, ammonia dan tar yang diekstrak daripada arang batu, dan pewarna sintetik yang diperbuat daripada tar arang batu diperkenalkan.
Walaupun teknologi untuk menghasilkan minyak sintetik daripada arang batu telah dibangunkan, ia tidak digunakan secara meluas kerana kecekapannya jauh lebih rendah berbanding petroleum. Tempoh ini boleh digambarkan sebagai zaman kegemilangan arang batu; walau bagaimanapun, apabila pertengahan hingga akhir abad ke-20 menghampiri, kepentingannya mula merosot apabila ia digantikan dengan sumber bahan api fosil lain—iaitu, petroleum dan gas asli.

Peralihan daripada Arang Batu kepada Minyak Berikutan Revolusi Perindustrian

Ketika abad ke-19 bermula, kepentingan minyak mula diiktiraf berbanding arang batu, dan ia menjadi tumpuan perhatian; menjelang pertengahan abad ke-19, minat itu telah meningkat dengan ketara. Akhbar London 'The Times', dalam edisi 21 Januari 1861, melaporkan, “Pada November 1859, sebuah telaga minyak telah digerudi di negeri Pennsylvania, AS untuk mengekstrak petroleum atau minyak batu.” Ini menunjukkan bahawa orang Barat sudah menyedari bahawa minyak diedarkan secara meluas di seluruh Eropah, Hindia Barat, dan rantau Parsi. Tetapi kepentingan artikel ini melangkaui itu. Ia juga boleh dilihat sebagai tanda bahawa pusat industri global sudah mula beralih ke arah Amerika Syarikat, dan ia boleh ditafsirkan sebagai petanda peralihan keseimbangan kuasa dari Britain ke Amerika Syarikat. Ini kerana orang yang dipaparkan dalam artikel itu ialah Edwin L. Drake (1819–1880), yang merupakan orang pertama yang berjaya menjalankan operasi penggerudian minyak moden. Walaupun minyak sudah terkenal sebelum beliau mengantar era minyak, semua literatur mengenai sejarah minyak sebulat suara menyebut kejayaan Edwin L. Drake dari Amerika dalam penggerudian minyak di Pennsylvania pada 27 Ogos 1859, sebagai permulaan penerokaan minyak moden.
Seterusnya, enjin pembakaran dalaman untuk automobil, yang dicipta pada tahun 1885 oleh G. Daimler dan CF Benz dari Jerman, menjadi asas kepada pembangunan industri automotif dari akhir abad ke-19 dan seterusnya, dan kemajuan enjin pembakaran dalaman seterusnya membawa kepada peningkatan ketara dalam jumlah minyak yang digunakan untuk pengangkutan. Tambahan pula, enjin diesel, yang dicipta oleh R. Diesel dari Jerman pada tahun 1893, telah digunakan dalam pelbagai aplikasi seperti kapal dan automobil, menyumbang kepada peningkatan penggunaan minyak. Sementara itu, laporan 1904 dari Amerika Syarikat menyatakan bahawa minyak adalah lebih baik daripada arang batu dalam banyak aspek sebagai bahan api dandang, yang membawa kepada peralihan aktif daripada arang batu kepada minyak berat.
Peristiwa yang menandakan permulaan penggunaan petroleum global yang meluas ialah Perang Dunia II. Selepas itu, apabila permintaan tenaga yang semakin meningkat bertembung dengan bekalan arang batu dan kuasa hidroelektrik yang terhad, negara-negara yang bergantung pada arang batu juga beralih kepada sistem penggunaan petroleum yang meluas. Petroleum juga mula digunakan secara meluas di seluruh dunia untuk pemanasan dan memasak kediaman.

Kejutan Minyak: Contoh Jelas Pengaruh Ekonomi Bahan Api Fosil

Apabila penggunaan global mula melonjak, keseimbangan antara bekalan dan permintaan minyak secara beransur-ansur mula merosot. Tambahan pula, memandangkan rizab minyak terhad kepada rantau seperti Amerika Syarikat dan Timur Tengah, status negara pengeluar minyak pasti meningkat dari hari ke hari. Akhirnya, Perang Timur Tengah Keempat, yang bermula pada 17 Oktober 1973, meningkat menjadi perang minyak. Enam negara pengeksport minyak di Teluk Parsi mengumumkan pada mesyuarat OPEC bahawa mereka akan menaikkan harga rasmi minyak mentah sebanyak 17%; mereka mengikutinya dengan mengisytiharkan keputusan mereka untuk mengurangkan pengeluaran minyak mentah bulanan sebanyak 5% berbanding bulan sebelumnya, sekali gus mengisytiharkan niat mereka untuk menggunakan minyak sebagai senjata politik. Akibatnya, harga minyak melonjak hampir empat kali ganda dalam tempoh setahun, sebelum keadaan akhirnya stabil pada tahun 1978. Ini adalah Kejutan Minyak Pertama.
Kejutan minyak telah menjerumuskan ekonomi global ke dalam kemelesetan yang meluas, dan negara-negara di seluruh dunia mencatatkan defisit besar-besaran dalam imbangan pembayaran mereka. Akibat Kejutan Minyak Pertama ini, OPEC (Pertubuhan Negara-negara Pengeksport Petroleum) merampas kawalan ke atas harga minyak mentah—yang sebelum ini dimonopoli oleh modal minyak antarabangsa—dan ini membawa kepada pengukuhan nasionalisme sumber.
Walau bagaimanapun, Kejutan Minyak Kedua berlaku pada akhir tahun 1978, yang dicetuskan oleh pergolakan awam di Iran, dan berterusan sehingga awal tahun 1979 susulan Revolusi Islam. Kejutan Minyak Kedua ini juga memberi tamparan hebat kepada ekonomi global, yang membawa kepada penurunan kadar pertumbuhan ekonomi dan kenaikan harga yang mendadak. Kedua-dua kejutan minyak ini menjadi contoh jelas tentang pengaruh negara-negara pengeluar minyak, dengan rizab bahan api fosil mereka, terhadap ekonomi global.

Isu Alam Sekitar Menghalang Bahan Api Fosil

Bahan api fosil pada asasnya merupakan bahan api yang terdiri terutamanya daripada hidrokarbon. Pengelasannya berubah bergantung pada bahan tambahan yang disertakan, yang boleh merangkumi pelbagai bahan seperti sulfida dan sebatian nitrogen. Walau bagaimanapun, memandangkan hidrokarbon merupakan komponen utama, pembakaran bahan api fosil secara amnya menghasilkan karbon dioksida sebagai hasil sampingan utama. Karbon dioksida ini dikenal pasti sebagai gas rumah hijau—penyebab utama pemanasan global, satu topik yang menjadi perhatian ramai sejak kebelakangan ini. Karbon dioksida inilah yang mengehadkan penggunaan bahan api fosil dari perspektif alam sekitar. Tambahan pula, pelepasan karbon dioksida kini dikawal selia di seluruh dunia, dan kredit karbon juga telah mempunyai nilai ekonomi yang ketara.
Untuk terus menggunakan bahan api fosil sambil menangani situasi ini, pelbagai alternatif telah muncul—seperti teknologi untuk menyimpan karbon dioksida di bawah tanah atau di dasar laut—tetapi ini pada masa ini tidak mencukupi untuk mengurangkan pelepasan karbon dioksida ke tahap yang sepadan dengan penggunaan bahan api fosil semasa. Ia secara literalnya merupakan situasi tangkapan-22.

Keperluan untuk Tenaga Alternatif

Dalam situasi ini, terus bergantung kepada bahan api fosil bukan sahaja bermakna mengalami kerugian ekonomi serta-merta tetapi juga mengalami kerosakan alam sekitar dan kerugian ekonomi sekunder akibat kerosakan tersebut. Akibatnya, masyarakat global sedang mencari sumber tenaga alternatif yang mampan dan cukup cekap untuk menggantikan bahan api fosil.
Gas asli secara amnya dianggap sebagai alternatif kepada bahan api fosil, tetapi ini adalah tanggapan yang salah sama sekali. Seperti yang dinyatakan sebelum ini, gas asli adalah sejenis bahan api fosil; ia juga merupakan bahan api yang terdiri terutamanya daripada hidrokarbon. Walaupun ia boleh digunakan secara meluas untuk mencegah kerosakan alam sekitar selain daripada pemanasan global, penggunaan gas asli sebagai sumber tenaga alternatif tidak akan menyelesaikan masalah pemanasan global—isu alam sekitar utama yang disebabkan oleh penggunaan bahan api fosil.
Bahan api fosil telah berkembang daripada menjadi pemacu utama kemajuan manusia kepada menjadi punca utama pencemaran alam sekitar. Ia telah memberi manfaat kepada manusia seperti morfin yang diberikan kepada seorang askar yang letih di medan perang. Sebelum kesan buruk morfin memakan askar tersebut, manusia kini mesti membebaskan diri daripada ketagihannya terhadap bahan api fosil—yang juga telah mula menunjukkan kesan buruk—dan mencari sumber tenaga alternatif.

Jenis // !

Fokuskan input dan taip pencetus lungsur turun anda ke pintasan carian.

Memecat