In dit blogbericht onderzoeken we welke keuzes we moeten maken op de grens tussen de echte en de virtuele wereld.

Redenen om voor de realiteit te kiezen

Vroeger kon het versturen van een brief naar iemand in een ander land wel een paar maanden duren. Maar hoe zit het met de wereld van vandaag? Een brief versturen duurt minder dan een minuut. Je kunt zelfs direct een brief naar iemand in een ander land sturen. Dit is mogelijk dankzij de ontwikkeling van elektronische post, oftewel e-mail.
Zo hebben wetenschap en technologie zich in de moderne tijd razendsnel ontwikkeld. Daardoor is ons leven veel efficiënter georganiseerd dan vroeger en is het leven zelf veel gemakkelijker geworden. Maar zoals altijd zijn er zowel voor- als nadelen. Om ons heen zien we dat de vooruitgang in wetenschap en technologie niet alleen maar positieve gevolgen heeft gehad. Er zijn diverse problemen ontstaan, variërend van ernstige kwesties zoals de ontwikkeling van massavernietigingswapens voor oorlogsvoorbereiding tot relatief kleine problemen zoals een gebrek aan interpersoonlijke interactie.
Van al deze kwesties is er echter één die bijzonder controversieel is: de relatie tussen de virtuele wereld en de echte wereld. Omgevingen waar men virtuele werelden kan ervaren, zoals in de film The Matrix, zijn inderdaad ontstaan ​​en het onderzoek naar virtuele werelden vordert gestaag. Hier moeten we ons afvragen: moeten we in de echte wereld blijven als passieve wezens en de virtuele wereld betreden? Of moeten we in de echte wereld blijven en elke dag plichtsgetrouw leven? Mijn keuze valt op het laatste.
Vervolgens zal ik toelichten waarom ik de echte wereld boven de virtuele verkies. Ik zal ook de argumenten onderzoeken vanuit een perspectief dat de virtuele wereld zou kunnen bepleiten, en de gronden om dat standpunt te bekritiseren.

Het risico van mentale verwarring

Stel je een situatie voor waarin je moet kiezen tussen de virtuele wereld en de echte wereld. Het grootste probleem hierbij is mentale verwarring. Als iemand die in een virtuele wereld heeft geleefd zich realiseert dat de wereld waarin hij of zij leefde niet echt was, zou diegene waarschijnlijk het gevoel krijgen dat zijn of haar hele leven tot dan toe zinloos is geweest. Dit zou leiden tot een immens gevoel van nutteloosheid. Bovendien is de kans groot dat er twijfel ontstaat, waarbij men zich afvraagt ​​of de echte wereld zelf wel virtueel zou kunnen zijn. Deze verwarring zou kunnen aanhouden, vergelijkbaar met de structuur van een 'droom in een droom'-scenario.
Voordat we het over mentale verwarring hebben, laten we eerst eens nadenken over fysieke veranderingen. We weten wat er gebeurt als ons lichaam plotseling verandert. Zelfs relatief kleine verschuivingen, zoals seizoenswisselingen, zorgen ervoor dat veel mensen verkouden worden, terwijl extreme veranderingen, zoals een ijstijd, tot massale sterfte hebben geleid. Het lichaam heeft zich aan dergelijke veranderingen aangepast met behulp van mentale processen zoals hormonen. Toch is verandering altijd pijnlijk. Wat gebeurt er dan als de geest plotseling verandert voordat het lichaam het zelfs maar merkt? Zou iemand werkelijk de mentale kalmte kunnen bewaren om te kiezen tussen een virtuele wereld en de realiteit, zoals de protagonist 'Neo' in The Matrix? Het antwoord is 'nee'. In werkelijkheid zouden de meeste mensen, geconfronteerd met zo'n situatie, waarschijnlijk in mentale chaos vervallen.

De instabiliteit van de virtuele wereld

Vervolgens is er de systemische instabiliteit van de virtuele wereld. Zoals weergegeven in The Matrix, is de virtuele wereld een ruimte gecreëerd door computerprogramma's. Het universum waarin we momenteel leven, heeft zo'n perfect systeem dat het vaak wordt beschouwd als ontworpen door een goddelijke entiteit of op natuurlijke wijze voortgekomen uit wetenschappelijke principes. De virtuele wereld daarentegen is een kunstmatig systeem, gecreëerd door mensen of machines. Dit impliceert dat de virtuele wereld imperfect is en gebreken kan bevatten, zoals systeemfouten. Als er een ernstige fout optreedt, kan dit niet alleen de virtuele wereld, maar ook mensen in de echte wereld treffen.
Sommigen beweren dat de echte wereld juist gevaarlijker is. De film The Matrix laat ook zien dat mensen in de echte wereld altijd klaarstaan ​​om te vechten tegen de machinebeschaving, terwijl mensen in de virtuele wereld zich niet bewust zijn van dit gevaar. Vanuit het perspectief van de vrije wil is de echte wereld echter wellicht de veiligere keuze. Dit komt doordat mensen die voor de echte wereld kiezen, naar eigen wil verschillende acties kunnen ondernemen, zoals zich verzetten tegen of vluchten voor de machinebeschaving, terwijl mensen in de virtuele wereld in een vegetatieve staat verkeren en niet kunnen reageren op externe bedreigingen.
Als machines zouden overschakelen op andere energiebronnen, zou de virtuele wereld waarschijnlijk verlaten worden. Dit zou niet alleen de vernietiging van de virtuele wereld tot gevolg kunnen hebben, maar ook de dood van de mensen in de echte wereld die in een vegetatieve toestand verkeren.

Verschillen in ontwikkelingspotentieel

Laten we tot slot het ontwikkelingspotentieel van de virtuele wereld en de reële wereld vergelijken. De mensheid is in de loop der tijd geëvolueerd en heeft zich aangepast aan externe bedreigingen en interne problemen, waardoor de moderne beschaving is ontstaan. Deze ontwikkeling was mogelijk omdat de mens geworteld was in de reële wereld. Als iedereen er echter voor zou kiezen om uitsluitend in de virtuele wereld te leven, zou de reële wereld stoppen met ontwikkelen en stagneren. Dit zou de betekenis van het menselijk bestaan ​​verminderen en uiteindelijk kunnen leiden tot het uitsterven van de mensheid. Als de mensheid verdwijnt, zou de aarde simpelweg een gewone planeet worden. Deze conclusie maakt de vraag of we moeten kiezen tussen de virtuele en de reële wereld irrelevant.

Conclusie

We hebben de redenen besproken waarom de echte wereld boven de virtuele wereld is gekozen. Drie aspecten werden als argumenten aangevoerd: mentale verwarring, systemische instabiliteit en ontwikkelingspotentieel. Natuurlijk beschrijven veel werken, zoals de film The Matrix, de virtuele wereld als een intrigerend concept, en met de vooruitgang in wetenschap en technologie heeft de virtuele wereld een groot potentieel om werkelijkheid te worden. Als veel mensen de virtuele wereld gebruiken, zou deze net zo belangrijk kunnen worden als de echte wereld.
Maar zelfs in dit scenario mogen we het belang van de echte wereld niet vergeten. De basis van het menselijk leven ligt nog steeds in de echte wereld. Als deze basis wordt aangetast, dreigt de menselijke natuur te verdwijnen. Dit betekent dat zowel de virtuele als de echte wereld eerder zouden kunnen stagneren dan vooruitgaan.
Concluderend geloof ik dat de virtuele wereld zou moeten bestaan ​​als een aanvulling op, en niet als een vervanging voor, de echte wereld. In plaats van plaatsvervangende bevrediging te zoeken in de virtuele wereld, geloof ik dat een leven gewijd aan het overwinnen van menselijke beperkingen en ontwikkeling in de realiteit waardevoller is. Ik sluit dit stuk af in de hoop op een echte wereld die de virtuele wereld overbodig maakt.