In dit blogbericht bespreek ik waarom we het gezond verstand bij beleggen in twijfel moeten trekken en hoe we ons perspectief kunnen veranderen, aan de hand van de scène met de vulpen uit de film als voorbeeld.

Waarom zouden we het gezond verstand breken?

Heb je ooit de film 'The Wolf of Wall Street' gezien?
Deze film is gebaseerd op het leven van Jordan Belfort en laat zien hoe de hoofdpersoon, begiftigd met een oogverblindende welsprekendheid, een opvallend uiterlijk en een briljante geest, via aandelenmanipulatie uitgroeit tot de grootste miljardair van Wall Street.
Dit is uiteraard niet bedoeld om de illegale praktijken die in de film worden getoond te rechtvaardigen of aan te moedigen. De 'penepisode', die twee keer in de film voorkomt, brengt echter een cruciale les over die we moeten onthouden om succesvol te zijn op de markt: 'je moet de regels breken'. Deze les wordt op een zeer intuïtieve en memorabele manier overgebracht.

Eerste Pen-aflevering: "Probeer me deze pen te verkopen"

Terwijl de film bijna ten einde is, komt Jordan Belfort het podium op om een ​​toespraak te houden.
Hij haalt een vulpen uit zijn jaszak, loopt naar het publiek toe, buigt zich voorover en zegt:

“Probeer mij deze pen maar eens te verkopen.”

De toeschouwers beschrijven de pen ieder op hun eigen manier.

"Dit is echt een uitstekende pen. Onmisbaar voor professionals."
"Deze vulpen is een uitstekend hulpmiddel om uw dagelijkse leven nauwkeurig vast te leggen."
"Hij is echt heel handig. Ik ben persoonlijk ook dol op deze vulpen."

Hun antwoorden klinken op een bepaalde manier veilig en voorspelbaar. Ze benadrukken dat het een 'goede vulpen' is, en doen een beroep op professionaliteit, functionaliteit en persoonlijke smaak. Op het eerste gezicht lijken ze overtuigend en stralen ze zelfs genegenheid voor het product uit. Maar bij nader inzicht missen deze verklaringen een cruciaal element.
Dat element is een overtuigende reden waarom u deze vulpen nu moet kopen – het punt dat de vraag stimuleert.
De uitleg van het publiek komt allemaal vanuit het perspectief van de consument, niet van de verkoper – meer een soort gebruikersrecensie van iemand die het product heeft uitgeprobeerd. Hun uitleg is vriendelijk en logisch, maar wekt niet de daadwerkelijke koopdrang op. Met andere woorden, ze beschrijven het product vanuit de algemene kennis van het publiek, zonder diep in te gaan op de behoeften of context van de ander.

De tweede aflevering over vulpennen: "Ik verkoop je deze pen"

Een andere scène in de film schetst een heel andere situatie.
In een lawaaiige winkel haalt Jordan Belfort een vulpen uit zijn jaszak en geeft die aan de winkelbediende.

“Probeer dit maar eens aan mij te verkopen.”

De verkoper antwoordt met een verveelde blik.

“Teken hier maar even op dit papier.”

Als Jordan zegt dat hij geen pen heeft, geeft de verkoper hem nonchalant de vulpen terug en zegt:

"Dan verkoop ik deze pen aan jou."

Deze scène vormt een perfect contrast met de eerdere scène waarin het verkooppraatje werd gehouden.
Terwijl het publiek zich concentreert op het uitleggen van het product, concentreert deze verkoper zich op de situatie van de ander, identificeert het probleem en biedt een oplossing.
Hij probeert niet uit te leggen 'wat voor soort product de vulpen is'. In plaats daarvan legt hij vast 'dat deze persoon nu een vulpen nodig heeft' en reageert hij direct op die behoefte. Dat is het cruciale punt.

Een perspectiefverschuiving die de conventionele wijsheid doorbreekt: van vraag naar aanbod

De les die we uit deze twee episodes kunnen trekken, is duidelijk.
In de eerste aflevering probeerde het publiek de vulpen op de een of andere manier 'goed uit te leggen'. Dat wil zeggen, ze probeerden vanuit het perspectief van de leverancier een goed product te leveren.
Wat ze zeiden leek allemaal logisch en overtuigend, maar het leidde niet tot een aankoop. Want een aankoop is een handeling die alleen plaatsvindt als er eerst vraag naar is.
De verkoper in de tweede aflevering benadert de vraag daarentegen vanuit het vraagperspectief.
Hij creëert het probleem dat de klant 'op dit moment geen hulpmiddel heeft om te tekenen'. Vervolgens, door de vulpen als de oplossing voor precies dat probleem te presenteren, zet hij de klant aan tot daadwerkelijk koopgedrag.
Het belangrijkste hierbij is niet hoe goed de vulpen is, maar dat 'het moment waarop je de pen nodig hebt' nu is.
Economisch gezien komt dit verschil voort uit het onderscheid tussen aanbodgericht denken en vraaggericht denken.
Leveranciers geloven dat "als je het maakt, ze vanzelf komen", maar in de echte markt geldt de wet dat "een product precies beschikbaar moet zijn wanneer iemand het absoluut nodig heeft".
Verkoop komt er dus uiteindelijk op neer dat het gezonde verstand van de consument wordt ondermijnd.

Beleggen is niet anders: je moet tegen de stroom in gaan om succesvol te zijn.

Verrassend genoeg geldt dit principe ook voor beleggen.
Veel mensen beleggen op de bekende manieren. Ze beleggen in aandelen waarvan iedereen zegt dat ze goed zijn en verdelen hun vermogen zoals aanbevolen door de massamedia.
Maar dergelijke benaderingen blijven altijd beperkt tot 'het gangbare gezond verstand'.
Wanneer dat gezonde verstand faalt of wanneer de markt zich tegen de verwachtingen in beweegt, raken beleggers in paniek en lijden ze verliezen.
Echt succesvolle investeerders denken niet zoals de rest.
Ze signaleren een vraag die anderen over het hoofd zien, of ontdekken waarde wanneer iedereen zich ervan heeft afgewend.
Met andere woorden: ze zoeken niet naar 'goede activa' vanuit een aanbodperspectief; ze anticiperen op 'activa die nodig zullen worden' op basis van verschuivingen in de vraag.
Uiteindelijk zijn degenen die echte rendementen op de markt genereren, degenen die de conventionele wijsheid in twijfel trekken en zelf nadenken.

Ter afsluiting: Vanuit welk perspectief bekijkt u de markt?

De scène met de vulpen in de film heeft een symbolische betekenis die verder gaat dan alleen de enscenering.
We bekijken de wereld dagelijks door dezelfde lens, investeren volgens dezelfde normen en maken keuzes op dezelfde manier.
Maar de markt verandert voortdurend en de acties van mensen zijn onvoorspelbaar.
Nu moeten we ons afvragen:
Is uw huidige beleggingsaanpak werkelijk ontstaan ​​vanuit uw eigen perspectief, of baseert u uw handelen op wat anderen zeggen, op de stroom van de massa of op uw gezonde verstand?
Het gangbare denken ter discussie stellen en de markt met een frisse blik bekijken.
Dat is de eerste 'regel' die je moet overtreden bij het beleggen.
En dat is het werkelijke startpunt.