In deze blogpost onderzoeken we wat er nodig is om je tekortkomingen te overwinnen en echt te groeien. Doe met ons mee terwijl we de houdingen en gedragingen onderzoeken die belangrijk zijn in het proces van verandering.
Niemand is perfect. Iedereen heeft gebreken, zelfs als ze van buitenaf perfect lijken. Zelfs de grootste mensen in de geschiedenis hadden hun eigen complexen en tekortkomingen. Deze imperfecte mensen kunnen worden onderverdeeld in drie hoofdcategorieën. De eerste is degenen die hun gebreken niet erkennen. De tweede zijn degenen die hun gebreken erkennen, maar ze niet kunnen oplossen. Veel mensen vallen in deze tweede categorie. Tot slot zijn er degenen die hun gebreken erkennen en eraan werken. Ze luisteren naar de meningen van anderen en door zelfreflectie erkennen ze hun tekortkomingen en werken eraan.
Ik behoor tot de tweede categorie. Gedurende mijn hele leven ben ik me min of meer bewust geweest van mijn tekortkomingen, hetzij door mezelf of door anderen, en sommige daarvan zijn in de loop van de tijd niet veranderd, zoals verlegenheid en gebrek aan assertiviteit. Het is niet gemakkelijk om deze dingen te herkennen en ze tegelijkertijd te verhelpen. Daarom beschouw ik "reflectie en verandering" als de hoogste waarde, en ik wil mensen navolgen die deze problemen hebben overwonnen.
Op de middelbare school had ik een vriendin die me het belang van reflectie en verandering liet zien. In mijn eerste jaar op de middelbare school had ik een klasgenoot genaamd A. Hij was een geweldig persoon. Ze was een van de slimste mensen die ik kende, maar ze was ook koud en logisch. Hij was zo assertief en grof dat gesprekken met hem altijd vermoeiend voelden. Of het nu ging om een opdracht, een vraag of zelfs een kaartspel, hij werd boos bij de kleinste fout en creëerde een ongemakkelijke sfeer. Zijn sterke en onnadenkende houding deed me meerdere keren pijn in de loop van een jaar, en ik raakte afstandelijk van hem. Op een dag zei ze tegen me: "Ik denk dat ik te verkeerd heb geleefd van de middelbare school tot vorig jaar," en begon te veranderen. Ze werd minder boos, minder assertief en complimenteerde anderen meer, en voor ik het wist, was ze niet langer de vriendin die mensen ongemakkelijk maakte, maar de vriendin die haar gedachten duidelijk kon communiceren en toch rekening kon houden met anderen.
Sommige mensen denken misschien dat makkelijk veranderen een teken is van besluiteloosheid, van onbewust zijn en beïnvloed worden door de meningen van anderen. Besluiteloosheid en reflectie zijn echter heel verschillend. Er bestaat niet zoiets als een veranderlijk persoon of een eigenschap die makkelijk te repareren is. Toch, als je de behoefte voelt om te veranderen omdat je het eens bent met de woorden van iemand anders of je eigen gedachten, doe je veel moeite om te veranderen, dat is reflectie. Aan de andere kant veranderen we niet altijd om bij anderen te passen. Het voorbeeld van A hierboven illustreert het verschil tussen besluiteloosheid en reflectie. A is logisch en assertief, vooral in kritiek en debat. Ik ben zwak in debatten omdat ik niet zeker weet of ik voor of tegen iets ben en ik heb er geen vertrouwen in dat mijn ideeën juist zijn, maar A respecteert de meningen van anderen, wijst op logische inconsistenties en verduidelijkt haar eigen ideeën. Als gevolg hiervan leunen debatten vaak naar A's mening, en als hij naar muziek of films luistert, heeft hij zijn eigen criteria en maakt hij duidelijke evaluaties.
Op deze manier kan A veranderen door reflectie, maar behoudt ze haar eigen subjectiviteit en logica. Ze was een vriendin die ik niet aardig vond tot mijn eerste jaar op de middelbare school, maar nu is ze een goede vriendin die goede sociale vaardigheden heeft en objectief kan kijken naar niet alleen haar eigen tekortkomingen, maar ook naar mijn gedrag en houding en kan aangeven wat er mis is. Ik wil een persoon zijn zoals zij die haar eigen tekortkomingen en die van anderen kan corrigeren.
