W tym wpisie na blogu w prosty sposób wyjaśnimy proces osteointegracji, czyli sposób, w jaki implanty stomatologiczne łączą się z kością, oraz jego znaczenie.
Ludzie od dawna próbują zastąpić brakujące zęby. W XIX wieku opracowano technikę protez zębowych ze złota, a na początku XX wieku rozpoczęto próby tworzenia implantów stomatologicznych. Następnie w latach 19. po raz pierwszy wprowadzono technikę podobną do współczesnych implantów stomatologicznych.
Czym są implanty stomatologiczne? Medycznie implant definiuje się jako „sztuczny przedmiot wszczepiany do ciała w celu zastąpienia brakującej części ciała”. Implanty mogą być stosowane w różnych częściach ciała. Na przykład istnieją implanty skóry i implanty uszu. Wśród tych implantów te wszczepiane do zębów nazywane są „implantami stomatologicznymi”. Jak pokazano na powyższym zdjęciu, implanty stomatologiczne to metalowe materiały przypominające śruby wszczepiane w miejsce, w którym powinien znajdować się korzeń zęba, a następnie „korona” w kształcie górnej części zęba jest przymocowana do górnej części śruby. Przed opracowaniem nowoczesnych implantów dentyści stanęli przed poważnym wyzwaniem. Wynikało to z faktu, że implanty starego typu nie były funkcjonalnie połączone z dziąsłami i nie mogły przenosić siły na siebie, co skutkowało słabą funkcją zębów. Dlatego konieczne było znalezienie materiału, który mógłby być strukturalnie i funkcjonalnie połączony z dziąsłami.
W 1952 roku szwedzki fizjolog, profesor Branemark, obserwował proces gojenia się rany piszczeli królika pod mikroskopem. Profesor Branemark odkrył, że tytan umieszczony w obszarze rany był zaskakująco całkowicie zespolony z tkanką kostną. Profesor Branemark nazwał to zjawisko „osseointegracją”. Ten proces „osseointegracji” został natychmiast zastosowany przez dentystów i wykorzystany w rozwoju nowoczesnych implantów stomatologicznych. Jaka jest zasada osteointegracji w procesie implantacji stomatologicznej? I dlaczego tytan jest używany do osteointegracji?
Pomyśl o swoich dniach szkolnych. Jaka była atmosfera w twojej klasie na początku nowego roku szkolnego? Uczniowie, którzy byli w tej samej klasie w poprzednim roku, trzymali się razem i trudno było całej klasie się zintegrować. Jednak wraz z upływem czasu i końcem roku szkolnego wszyscy uczniowie w klasie zostawali przyjaciółmi, niezależnie od tego, jak wyglądała klasa w poprzednim roku. Proces osteointegracji jest podobny do tego. Kiedy tytan jest po raz pierwszy wprowadzany do dziąseł, oddziela się od tkanki, ponieważ nie połączył się jeszcze z kością. Po włożeniu tytanu i odczekaniu, w ludzkim ciele zachodzi bardzo dziwna zmiana. Najpierw tkanka kostna zaczyna przylegać do tytanu i rosnąć. Kiedy to się dzieje, naczynia krwionośne i inne tkanki ciała łączą się z tytanem i stają się stałe. Dlaczego tak się dzieje?
Podczas przeprowadzania zabiegu implantacji dziąsło jest wiercone wiertłem stomatologicznym. Krew z wiercenia krzepnie wewnątrz dziąsła i tworzy krwiaka (skrzep krwi), który zawiera płytki krwi. Jest to to samo zjawisko, które występuje, gdy upadasz podczas biegania i twoja skóra zostaje zdrapana, tworząc strup. „Czynniki wzrostu” uwalniane przez płytki krwi w krwiaku stymulują aktywność tkanki kostnej. Czynniki wzrostu stymulują niezróżnicowane komórki w otaczającym obszarze, które jeszcze nie zróżnicowały się w tkankę kostną, powodując ich różnicowanie w tkankę kostną. Pobudzają również inne rodzaje komórek do wchłaniania uszkodzonej tkanki kostnej. Ponadto pod wpływem tych czynników wzrostu rosną nowe naczynia krwionośne, a obszar, w którym znajdował się krwiak, stopniowo zastępowany jest naczyniami krwionośnymi.
Dlaczego więc tytan jest używany jako materiał do wiązania kości? Krótka odpowiedź brzmi, że tytan jest najbardziej biokompatybilnym dostępnym materiałem. Stwierdzono, że tytan jest odporny na rdzę i nietoksyczny dla ludzkiego ciała, a jego wysoka odporność na korozję sprawia, że jest wysoce biokompatybilny. Odporność na korozję oznacza, że nie koroduje łatwo. Dokładna nazwa materiału obecnie stosowanego w implantach stomatologicznych to stop tytanu, aluminium i wanadu (Ti-6Al-4V). Obserwacja powierzchni tego stopu pod mikroskopem elektronowym ujawnia, dlaczego ten materiał jest tak skuteczny w promowaniu osteointegracji. Powierzchnia stopu ma wiele otworów, co pozwala na wzrost kości i naczyń krwionośnych. Dlatego implanty mogą mocno wiązać się z dziąsłami.
Biorąc pod uwagę proces zrastania się kości, implanty i naturalne zęby mają wiele podobieństw. Dlatego implanty nie są trwałe jak naturalne zęby i wymagają ciągłej konserwacji. Stary budynek ratusza w Seulu musiał być bardzo piękny i solidny, gdy został zbudowany. Jednak teraz jest tak stary, że używany jest nowy budynek ratusza w Seulu. To samo dotyczy implantów i naturalnych zębów. Jeśli implanty są dobrze utrzymane, mogą z łatwością wytrzymać ponad 30 lat. Jednak jeśli nie są dobrze utrzymane, mogą wystąpić problemy, takie jak stan zapalny wokół implantu, wymagający wymiany. Wiele osób uważa, że implanty są sztuczne i nie wymagają konserwacji, ale tak nie jest.
Obecnie technologia implantów stomatologicznych jest tak zaawansowana, że trudno jest odróżnić implant stomatologiczny od naturalnego zęba gołym okiem. W rezultacie implanty stomatologiczne stały się urządzeniem stomatologicznym używanym przez wiele osób, przy czym w samej Korei każdego roku wykonuje się 500,000 XNUMX zabiegów implantacji. Implanty stomatologiczne mają wiele zastosowań. Implanty są często wykonywane po prostu w celach kosmetycznych, ale są również używane do tego, aby protezy były bezpieczniejsze i piękniejsze, i są narzędziem często używanym w chirurgii rekonstrukcji twarzy. Technologia implantów stomatologicznych ma tę wadę, że nie ma mięśni, które łączą zęby i dziąsła, które występują w naturalnych zębach, ale jest to najbardziej naturalnie wyglądająca technologia spośród wszystkich technologii protez stomatologicznych opracowanych do tej pory.
