W tym wpisie na blogu przyjrzymy się w sposób obiektywny pozytywnemu wpływowi Ice Bucket Challenge, a także jego ograniczeniom i kontrowersjom otaczającym jego autentyczność.
Czy pamiętasz Ice Bucket Challenge, który stał się viralem latem 2014 roku? Ice Bucket Challenge to kampania darowizn sztafetowych mająca na celu podniesienie świadomości na temat ALS (stwardnienia zanikowego bocznego), rzadkiej choroby, i pomoc pacjentom z ALS. Zasady kampanii były takie, że uczestnik musiał opublikować w mediach społecznościowych film, na którym wylewa sobie na głowę lodowatą wodę, a następnie nominować trzy osoby do kontynuowania sztafety. Nominowani musieli opublikować film, na którym wylewają sobie na głowę lodowatą wodę lub przekazać 24 USD na rzecz ALS Association w Stanach Zjednoczonych. Ta kampania rozpoczęła się w Stanach Zjednoczonych i rozprzestrzeniła się na cały świat, mając na celu umożliwienie ludziom doświadczenia, choćby na chwilę, bólu ALS, który powoduje skurcze mięśni, gdy zostaną polewani lodowatą wodą. W Korei w kampanii wzięło udział wielu celebrytów i polityków, co stało się gorącym tematem i przyczyniło się do podniesienia świadomości społecznej na temat ALS.
Ice Bucket Challenge jest uważane za doskonały przykład mocy mediów społecznościowych. Uczestnicy udostępniali swoje filmy w mediach społecznościowych, aby poinformować swoich obserwatorów o kampanii, co doprowadziło do tego, że więcej osób dowiedziało się o niej. Ten efekt marketingu wirusowego zmienił Ice Bucket Challenge z prostej kampanii darowizn w globalne zjawisko społeczne. W szczególności udział celebrytów odegrał ważną rolę w zwiększaniu świadomości kampanii. Na przykład, gdy do kampanii dołączyły takie sławne osoby jak Bill Gates, Oprah Winfrey i Mark Zuckerberg, Ice Bucket Challenge wywołało ogromną sensację na całym świecie.
Jednak czy popularność Ice Bucket Challenge jest naprawdę pozytywna? Przede wszystkim kampanię można postrzegać jako pozytywną, ponieważ podniosła świadomość na temat ALS i zebrała datki dla pacjentów z ALS. Na wczesnych etapach kampanii wiele osób rozumiało jej znaczenie i aktywnie uczestniczyło, ale z czasem coraz więcej osób brało udział po prostu po to, aby podążać za trendem. Ale czy ludzie, którzy wzięli udział w tej kampanii, naprawdę zrobili to, aby pomóc pacjentom z ALS? Na przykład niektórzy ludzie brali udział, ponieważ wyglądało to zabawnie, nie rozumiejąc celu kampanii. Niektórzy ludzie wokół mnie brali udział po prostu dlatego, że uważali, że fajnie jest polać się lodowatą wodą, nie zdając sobie sprawy z celu kampanii ani ALS i jego pacjentów. W tym przypadku osoby nominowane czują presję, aby polać się lodowatą wodą i nominować trzy inne osoby, ponieważ muszą przekazać 100 funtów, jeśli tego nie zrobią. Podczas tego procesu osoby nominowane nominują innych, nie wiedząc, gdzie trafia 100 funtów ani co oznacza polewanie się lodowatą wodą, a ta sytuacja się powtarza. Czy udział dla zabawy, bez świadomości, że pomagamy pacjentom z SLA, jest rzeczywiście zgodny z celem kampanii?
Zdarzały się również przypadki, w których ludzie uczestniczyli w celu podniesienia własnego profilu lub poprawienia swojego wizerunku poprzez wykorzystanie popularności kampanii. Dzieje się tak, gdy politycy biorą udział w kampanii, aby pokazać swojego ducha służby i hojności, lub gdy nieznani celebryci biorą wiadra lodu w unikalny sposób, aby wywołać szum i podnieść własny profil.
To nie są kampanie darowizn dla pacjentów, ale raczej kampanie dla ich własnych celów. Czy takie uczestnictwo można uznać za kampanię z właściwymi intencjami? I czy darowizna w wysokości 100 dolarów to kwota, którą ogół społeczeństwa może łatwo przekazać? 100 dolarów to około 110,000 XNUMX wonów, co jest dużą kwotą, którą ogół społeczeństwa i studenci mogą przekazać bez wahania.
Dlatego, mimo że kampania stała się szeroko znana i została ujawniona mediom, czy jej popularność rzeczywiście przełożyła się na darowizny od ogółu społeczeństwa? Zastanawiam się, czy duża kwota pieniędzy, która była zaangażowana, sprawiła, że wydawało się to żartem lub czymś, co robią gwiazdy. Ponadto, chociaż kampania Ice Bucket Challenge była popularna w tamtym czasie, obecnie niemal zniknęła z pamięci ludzi. Dlatego też godne ubolewania jest to, że darowizny i zainteresowanie ludzi były tylko tymczasowe i nie były kontynuowane.
Ponadto istnieją również krytyczne opinie na temat kampanii. Niektórzy aktywiści ekologiczni zauważyli, że Ice Bucket Challenge marnuje dużo wody. W szczególności krytykowano kampanię za to, że była nieodpowiednia na obszarach cierpiących na niedobory wody. Kwestia marnotrawstwa wody sugeruje, że nie tylko Ice Bucket Challenge, ale także różne inne kampanie społeczne powinny wziąć pod uwagę swój wpływ na środowisko.
Dlatego przyszłe kampanie darowizn muszą szukać bardziej zrównoważonych i przyjaznych dla środowiska metod. Sama intencja stojąca za kampanią Ice Bucket Challenge była całkiem dobra, a czynność polewania sobie głowy lodowatą wodą była całkiem interesującą aktywnością. Niestety, kampania nie przebiegała zgodnie z planem, że trudno było w niej uczestniczyć ogółowi społeczeństwa i że nie trwała długo.
Jeśli Ice Bucket Challenge posłuży jako model rozwoju kultury kampanii w Korei i na całym świecie, możliwe będzie zwiększenie uczestnictwa w donacjach i podniesienie świadomości na temat różnych nieuleczalnych i rzadkich chorób oraz problemów społecznych. Należy również dokładnie rozważyć, w jaki sposób format i treść kampanii mogą zostać zharmonizowane, aby miały trwały wpływ. Przyszłe kampanie donacyjne powinny wykraczać poza same trendy i zmierzać w kierunku rzeczywistego uczestnictwa i zrównoważonych zmian.
