W tym wpisie na blogu przyjrzymy się nie tylko uzasadnieniu wartości etycznych, ale także sposobom motywowania ludzi do ich przestrzegania.
„Szacunek dla osób starszych” jest wartością etyczną podzielaną przez nasze społeczeństwo. Szacunek dla osób starszych wykracza poza zwykłą uprzejmość lub zwyczaj i oznacza szacunek dla ludzkiej egzystencji, co jest ważnym czynnikiem wzmacniającym solidarność społeczną i ducha wspólnoty. Praktykowanie tych wartości wynika z motywacji. Z tego punktu można wyprowadzić dwa podstawowe zadania etyki. Jednym z nich jest zadanie uzasadnienia, które dowodzi wartości zasad moralnych, reguł lub zachowań etycznych, a drugim jest zadanie motywacji, które wywołuje zachowanie w celu praktykowania tych wartości. Zadaniem uzasadnienia jest określenie, co jest uzasadnione i dlaczego, podczas gdy zadaniem motywacji jest rozważenie, jak kierować i wywoływać zachowanie w celu wprowadzenia praktyki. Te dwa są bliźniaczymi filarami etyki, ale w zależności od epoki, główny nacisk etyki skłaniał się ku jednemu lub drugiemu.
Przed czasami współczesnymi etyka na Wschodzie i Zachodzie opierała się na konkretnej metafizyce. Na przykład, starożytna filozofia grecka poszukiwała uzasadnienia etycznego poprzez świat idei, podczas gdy konfucjanizm na Wschodzie przedstawiał zasady moralne oparte na drodze nieba. Ponadto, ponieważ etyka tej epoki opierała się na konkretnych społecznościach, była zakorzeniona w historii i tradycjach tych społeczności i polegała na konkretnych praktykach politycznych i prawnych. Z tego powodu etyka uznawała autorytet tych tradycji i praktyk i skupiała się na motywacji opartej na normach i etyce z nich wywodzącej się. Ten system etyczny odegrał rolę w naturalnym promowaniu moralnego rozwoju jednostek w historii i tradycjach ich społeczności.
Kiedy etyka koncentruje się na motywacji, a nie na uzasadnieniu, system etyczny z nią związany staje się dogmatyczny, osadzając się w praktykach i zwyczajach, prowadząc do konserwatyzmu i autorytaryzmu w celu utrzymania status quo. Na przykład etyka chrześcijańska w średniowiecznej Europie ukształtowała system etyczny oparty na autorytecie kościoła, który był ściśle utrzymywany zgodnie z religijnymi zwyczajami i doktrynami. Generalnie, kiedy dobrze uporządkowana społeczność jest stabilna, żądanie uzasadnienia nie jest tak poważne. Jednak kiedy stabilna społeczność się rozpada i powstaje nowa społeczność, zadanie uzasadnienia nowego systemu norm w celu utrzymania porządku wysuwa się na pierwszy plan.
Wraz z przejściem od średniowiecza do ery nowożytnej więzi, które łączyły jednostki i łagodziły konflikty między nimi, stopniowo słabły, a relacje handlowe stopniowo rosły. W rezultacie dominującym stał się indywidualizm, a zapotrzebowanie na uzasadnienie gwałtownie wzrosło. W tej sytuacji współczesna etyka była zajęta zadaniem uzasadniania obowiązków, praw i odpowiedzialności, a w rezultacie nie potrafiła odpowiednio zająć się motywami stojącymi za zachowaniem etycznym. Zadanie motywacji nie ogranicza się do prostego przedstawiania norm, ale musi również obejmować metody zmuszania ludzi do przestrzegania tych norm, a współczesna etyka nieco w tym względzie zawodzi.
W tej sytuacji konieczne stało się nowe podejście do wywoływania zachowań etycznych. W szczególności, wraz ze wzrostem różnorodności i złożoności współczesnego społeczeństwa, stało się jeszcze ważniejsze zrozumienie indywidualnych motywacji i opracowanie metodologii promowania zachowań etycznych w oparciu o to zrozumienie. Konieczne są wysiłki w celu opracowania strategii motywacji etycznej poprzez badania w innych dziedzinach akademickich, takich jak psychologia społeczna i ekonomia behawioralna, oraz w celu wprowadzenia praktycznych zmian behawioralnych. Nie powinno to ograniczać się do dyskusji teoretycznych, ale powinno zmierzać w kierunku prezentacji konkretnych metodologii, które można zastosować w prawdziwym życiu.
Ponieważ wszystkie akty moralne mają aspekty uzasadnienia i motywacji, etyka musi zająć się zadaniami uzasadnienia i motywacji w zrównoważony sposób we wszystkich dziedzinach moralności. W tym momencie wszystkie cnoty muszą być zawsze rozważane i rozważane z perspektywy uzasadnienia, a wszystkie obowiązki muszą być realizowane z perspektywy realistycznej motywacji. Dzięki temu życie etyczne może zakorzenić się w bogatszej i bardziej praktycznej formie. W znacznym stopniu przyczyni się to nie tylko do moralnego rozwoju jednostek, ale także do moralnej dojrzałości całego społeczeństwa. Ostatecznie etyka musi nadal spełniać swoją rolę jako praktyczna dyscyplina służąca poprawie jakości życia ludzkiego i społeczeństwa.
To podejście do etyki można zrealizować poprzez edukację i instytucje społeczne. Na przykład edukacja szkolna powinna uczyć wartości i zasad etycznych, zapewniając jednocześnie różne zajęcia doświadczalne, które umożliwiają uczniom wcielanie tych wartości w życie. Ponadto firmy i rządy powinny wypełniać swoje obowiązki społeczne poprzez etyczne zarządzanie i polityki oraz tworzyć środowisko, w którym obywatele mogą naturalnie praktykować etyczne zachowania. Dzięki tym wysiłkom etyka może położyć podwaliny pod rozwój zarówno jednostek, jak i społeczeństwa.
