Grup görevindeki bedavacı sorunu bize işbirliği ve sorumluluğun anlamını hatırlatır. Neden doğru yaşamalıyız ve işbirliği neden önemlidir? Cevaplar insan doğası ve sosyal etkileşimler aracılığıyla araştırılır.
Günümüzde kolejler, üniversiteler ve liseler öğrencileri işbirliği yapmaya ve birlikte çalışmaya teşvik etmek için sıklıkla grup çalışmasını kullanır. Grup çalışması, öğrencilerin gerçek hayatta deneyimleyecekleri takım çalışması becerilerini öğrenirken akademik hedeflere ulaşmak için önemli bir fırsattır. Ancak birçok öğrenci "bedava yolcular" sorunuyla mücadele eder. Grup çalışması tek bir görevi tamamlamak için birlikte çalışmakla ilgiliyken, bedava yolcular genellikle "Ben yapmazsam onlar yapacak" diye düşündükleri için grup çalışmasına katılmayan kişilerdir ve bu grup için zararlı olabilir. Peki, bedava yolcuları durdurmanın bazı yolları nelerdir?
Birincisi gizli bir akran değerlendirme sistemidir. Bu, kelimenin tam anlamıyla hiç kimsenin diğerinin değerlendirme sonuçlarını göremediği devam eden bir değerlendirme sistemidir. Gizli akran değerlendirme sisteminin varlığı, proje başlamadan önce bilinecektir ve bu da bir dereceye kadar bedavaya binmeyi önleyecektir. Akran değerlendirme sisteminin sonuçları daha sonra bireyler arasında ayrım yapmak için gerçek takım proje değerlendirmesindeki bazı bireysel değerlendirmelere eklenecektir. Bu, Altruizmin Ortaya Çıkışı kitabındaki misilleme-karşılıklılık hipotezinde bulunabilir.
Misilleme-karşılıklılık hipotezi, insanlarda fedakarlığın evriminin ardındaki hipotezlerden biridir ve insanların fedakarca davranışlara karşı fedakarca, bencilce davranışlara karşı ise bencilce misilleme yaptığını belirtir; yani gizli bir akran değerlendirme sisteminde bencilce yapılan bir "bedava yolculuk" eylemi, aynı şekilde bencilce yapılan bir "gizli değerlendirme" eylemiyle bencilce karşılık görebilir.
Ancak bu misilleme-karşılıklılık hipotezi bir öncül gerektirir. Bu, oyunun devamıdır. İşte bir örnek. Amerika Birleşik Devletleri'nde bahşiş verme kültürü vardır. Bahşiş vermenin temel amacı, garsonun restorana bir dahaki gelişinizde sizi hatırlamasını ve böylece size daha iyi hizmet verebilmesini sağlamaktır. Peki seyahatleri sırasında bir restoranda yemek yiyen ve bahşiş bırakan birçok kişinin davranışı nedir? Geri gelme olasılığını düşünürler mi? Bunun gerçekleşme şansı çok düşüktür. Başka bir deyişle, tekrarlama-karşılıklılık hipotezi, tekrarlanmayan durumlarda ortaya çıkan işbirlikçi davranış hakkında hiçbir şey söylemez. Bu nedenle tekrarlama-karşılıklılık hipotezi, ilişkinin gelecekte de devam etmesini gerektirir. Başka bir deyişle, gizli bir karşılıklı değerlendirme sistemi olsa bile, bazı insanlar bir ekip projesinde birlikte çalıştıkları insanları bir daha asla göremeyeceklerini ve yalnızca değerlendirme sistemi tarafından kesinlikle toplamda değerlendirilmeyeceklerini düşünerek bedava bir yolculuk elde etmeye çalışabilirler.
Bu sınırlamayı telafi etmek için, ilişkiyi (oyunu) devam ettirmek için, projenin segmentlere ayrılması gerekir, yani projenin ortasında projenin kontrol edilmesi ve gizli akran değerlendirme sisteminde bedava yolcu olduğu tespit edilenlerin elenmesi gerekir. Bu şekilde, potansiyeli olanlara bir uyarı verebilir ve katılımlarını artırabilirsiniz.
İkinci yöntem liderlik rollerini belirlemek için oylama yapmayı ve rollerin uygun dağıtımını iletmeyi içerir. Lideri grup içinde adil bir oylamayla belirlerseniz ve ilişkiyi geliştirmek ve rolleri uygun şekilde dağıtmak için liderin etrafında sık sık bir araya gelirseniz, kesinlikle ücretsiz bisiklete binmek isteyen kişilerin katılımını artırabilirsiniz. Mantık, Altruizmin Ortaya Çıkışı kitabındaki iletişim hipotezine dayanmaktadır.
İletişim hipotezi, insanlar arasındaki iletişimin bedavacıların en iyi tepkiyi seçmesini önleyebileceğini, yani bireylerin ekip üyeleri arasındaki iletişimle iş birliğine yönlendirilebileceğini, kendi çıkarlarını en üst düzeye çıkaran bir bedavacılık seçeneği olmasına rağmen, ifade eder. Bu, yüz yüze iletişimin inanılmaz derecede güçlü olduğunu gösteren deneylerle desteklenmektedir. Bu iletişim yalnızca projenin başarısı için değil, aynı zamanda ekip üyeleri arasında güven ve bağ kurmak için de önemlidir. Bu hipotez, liderin ekip projeleri sırasında birbirlerini daha iyi tanımaları için ekip üyelerini aktif olarak teşvik etmesi ve buluşturması durumunda bedavacılığın bir dereceye kadar önlenebileceğine inanmamı sağlıyor.
Ücretsiz yolculuğu önlemek için iki yol önerdim. Bunlar yalnızca akademik çalışmalara değil, aynı zamanda genel olarak sosyal hayata da uygulanabilecek ilkelerdir. Buna dayanarak, "İnsanlar neden doğru yaşamalıdır?" konusunu ele alacağım. Neden doğru yaşamamız gerektiğinden bahsetmeden önce, dar ve geniş anlamda kişisel çıkardan bahsedelim. Dar kişisel çıkar kısa vadeli ve pragmatiktir, geniş kişisel çıkar ise uzun vadeli ve ruhsaldır.
Gizli karşılıklı değerlendirme sisteminin arkasındaki mantık olan misilleme-karşılıklılık hipoteziyle başlayalım. İnsanlar toplum içinde yaşar ve ilişkiler yoluyla birbirleriyle etkileşime girerler. Tıpkı doğal olarak bir ebeveyn-çocuk ilişkisiyle doğduğumuz gibi, sevgililer, arkadaşlar, ebeveynler ve liste uzayıp gidiyor dahil olmak üzere farklı insanlarla birçok farklı ilişkimiz vardır. Hayatımızda birçok iyi ilişki olsa da, çatıştığımız, kavga ettiğimiz veya başka şekilde kötü bir deneyim yaşadığımız en az bir ilişki olacaktır. Başka bir deyişle, misilleme-karşılıklılık hipotezine göre, bir çatışma veya çatışmadan sonra misilleme ve başka bir bencil eylem tetiklenebilir ve her ikisi de maddi ve psikolojik zarar görebilir. Bu nedenle, doğru yaşayarak, gelecekte bu tür zararları önlemeye, fedakar ilişkiler sürdürmeye ve kendi mutluluğumuzun peşinden gitmeye çalışırız. Sonuç olarak, bu, bize doğru yaşamak için bir neden veren, ancak doğru yaşamak için bir gerekçe vermeyen dar bir faydacılık tanımıdır.
İletişim hipotezi, doğru bir şekilde yaşama zorunluluğunun bu sınırlamasını aşar. İletişim hipotezi, insanların daha bencil bir tepki olabilecek "bedava yolculuk" yerine birbirleriyle işbirliği yapmayı seçebileceğini öne sürer. Daha önce belirtildiği gibi, insanlar çoklu ilişkilerin olduğu bir toplumda yaşarlar ve bu toplum içinde çok sayıda konuşma ve karşılaşma yoluyla ilişkilerini sürdürür veya geliştirirler. Başka bir deyişle, sosyal hayvanlar olarak, doğru bir şekilde yaşamak için bir nedene ihtiyacımız yoktur. Mutlu olmak ve hayatlarımızı sürdürmek için insanlarla ilişkilere ve etkileşimlere ihtiyacımız vardır ve bu da çok fazla iletişime yol açar. Ve insanlar iletişim hipotezine göre birbirleriyle işbirliği yapmayı seçerler. İletişim hipotezine göre, insan davranışının doğruluğu, basitçe insan doğasının ve ahlakının bir sonucudur ve bu da insan davranışının doğruluğunu açıklar.
Başka bir deyişle, grup çalışmasında bedavacılığı engelleme çabaları yalnızca akademik başarı ile ilgili değildir, aynı zamanda toplumumuzun tamamında iş birliğini ve karşılıklı güveni teşvik etmede de önemli bir rol oynar. Ayrıca insanların neden doğru yaşaması gerektiği temel sorusuna da cevap verir.
